Dinsdag 28 december; Verjaardagsfeest van Mirthe

Gisteren is Mirthe 3 jaar geworden en dat hebben we vandaag gevierd.
In de eerste instantie had ze het niet eens in de gaten dat we vandaag haar verjaardag gingen vieren, maar toen ze eenmaal wist dat we vandaag taart gingen eten, wilde ze dan ook snel aankleden en naar beneden.

Beneden stond haar cadeau al op haar te wachten.

Wat zou er in zitten.....

Mirthe was enorm blij met haar fiets. Jammer dat de sneeuw er nog ligt, anders had ze meteen even een rondje buiten kunnen doen.
Nu moest ze zich beperken tot een meter fietsen in de kamer. Maar goed, dit heeft ze in ieder geval nog tegoed.........

Mirthe had een "hello kitty" taart uitgekozen en ze kon dan ook niet wachten om zelf de kaarsjes op de taart te zetten en ze uit te blazen.

Ze is enorm verwend door alle visite en ze heeft een erg leuke dag gehad. Ze wilde meteen al haar nieuwe speelgoed uitpakken, maar nadat we gezegd hadden dat er dan ook andere kinderen mee zouden gaan spelen, wilde ze het toch nog wel ingepakt laten tot morgen.
Het is nu inmiddels half 10 geworden en Mirthe slaapt van alle opwinding nog steeds niet.
Ben benieuwd of ze zal uitslapen morgenochtend of dat ze al weer vroeg paraat zal zijn om met haar cadeautjes te gaan spelen?

Een verslag van een weekje Centerparcs 20 tot 27 december

Afgelopen maandag zijn we naar het meerdal (Centerparcs) vertrokken.
Vanwege het weer, duurde het wat langer voordat we aankwamen. Het was glad op de weg en konden we niet echt doorrijden.
Mirthe heeft zich goed vermaakt in de auto. Ze heeft lekker dvd gekeken en wel zeker 10 minuten geslapen. Ze was dus total loss toen we aankwamen, zodat we besloten om het zwemfestijn maar te verplaatsen naar dinsdag.

Dinsdag 21 december;

We zijn met z'n allen richting zwembad vertrokken. Mirthe vond het heerlijk om lekker te zwemmen.

Na een poosje plonzen en spetteren, was ze wel toe aan een ijsje. Een ritueel wat zich de hele week zou gaan herhalen.
Ook een ritueel was, dat opa iedere avond moest voorlezen voor het slapen gaan.
Mirthe probeerde wel iedere avond de zaak te flessen en te rekken. Iedere keer verzon ze weer iets anders. Plassen...... nog een keer iedereen een kus geven enz enz

Het eindigde dan ook regelmatig in een huilbui voor het slapen gaan. Uiteindelijk gaf ze toch de strijd op en viel ze in slaap.

Ook is Mirthe helemaal weg van "vinger verven" Alleen verft ze niet alleen met haar vingers, maar ze smeert haar hele handen eronder. Ze maakte er dus een enorme troep van. Maar goed, even soppen en je zag er niets meer van.

Ze heeft wel mooie kunstwerken gemaakt.

Donderdag 23 december;

Vandaag zijn we naar Toverland geweest. Opa en oma hebben op Lieke gepast en zijn we met z'n drieën gegaan. Het was ontzettend leuk en Mirthe heeft genoten, al keek ze wel eerst de kat uit de boom. Toen ze eenmaal de smaak te pakken had, wilde ze dan ook niet meer naar huis en heeft wel tig keer in het treintje en in de rups gezeten.

Vanavond zat ze met papa in bad en moest ze ineens poepen. Gisteravond had ze al een beetje in bad gepoept toen ze er samen met mama in zat. Maar nu was ze vroeg genoeg en heeft ze dan voor de eerste keer op het potje gepoept.
Zij (en uiteraard wij ook) was enorm trots! Hopelijk is dit "ei" nu ook gelegd en is dit weer een stap in de goede richting naar zindelijkheid.

Vrijdag 24 december;

Vandaag zijn we met z'n 3en gaan zwemmen. Mirthe wilde niet dat Lieke mee zou gaan naar het zwembad. We hebben dan ook het idee dat ze toch vind dat ze te weinig aandacht krijgt als Lieke in de buurt is. Waarschijnlijk trekt ze daardoor ook zoveel negatieve aandacht.
Negatieve aandacht is tenslotte ook aandacht.........
Ze vond het heerlijk al die exclusieve aandacht en genoot dan ook met volle teugen.
Ze was wel enorm moe geworden en heeft heerlijk liggen slapen vanmiddag.

Zaterdag 25 december;

Mirthe heeft gistermiddag heerlijk in haar slaapzak dvd zitten kijken. Ook ging ze zonder al te veel problemen lekker slapen.

Vanmorgen was ze nog steeds erg lui en heeft ze bijna de hele ochtend in pyjama, in haar slaapzak, dvd zitten kijken.

Aan het eind van de morgen wilde Mirthe toch persé mee om een rondje naar buiten te doen. Ze wilde naar de kinderboerderij.

Dit was niet echt een succes. Vanwege de (dat denken we tenminste) vermoeidheid van alle activiteiten deze week, was ze niet te genieten en was het ook alleen maar zeuren geblazen tijdens ons rondje kinderboerderij.

Ze lag vanmiddag al vroeg op bed en heeft ze van 12.30 uur tot 15.00 uur geslapen.

Deze lange middagdut heeft haar wel goed gedaan en ze was toen weer een vrolijke en gezellige meid.

We zijn naar de plaza gegaan en daar heeft ze weer op de politiemotor gereden en is ze tig keer van de glijbaan afgeweest. Ook wilde ze weer in de indoospeeltuin lekker klimmen.

In de eerste instantie kon ze dit niet alleen, maar na even geoefend te hebben klom ze zo alleen de klimkooi helemaal door.

Af en toe werd ze op sleeptouw genomen door een ander meisje en zo genoot ze enorm van het "alleen" spelen, terwijl papa, mama, opa, oma en Lieke op het terras zaten om naar haar klimkunsten te kijken.

Zondag 26 december;

Mirthe heeft zo'n beetje de hele morgen in haar slaapzak en in pyjama op de bank naar een dvd gekeken.

Ze wilde niet eens gaan zwemmen, zo lui was ze.

Ze wilde pas gaan zwemmen als ze geslapen had, zei ze.

We zijn dan ook vanmiddag pas gaan zwemmen.

De hele week was het rustig in het zwembad, maar vandaag was het echt heel druk.

Ze heeft uiteraard weer een ijsje gegeten.

Het kerstdiner bestond uit patat en een kroket. Mirthe at altijd graag fricandellen, maar nu heeft ze de kroket ontdekt en heeft bijna een hele kroket opgegeten.

Maandag 27 december;

Mirthe is vandaag jarig. Nadat we haar vanmorgen gefeliciteerd hadden, vroeg ze wel wanneer we nu taart gingen eten en wanneer ze cadeautjes zou krijgen.

We vertelden dat we haar verjaardagsfeest morgen gaan vieren. Ze keek even beteuterd, maar ging al snel over tot de orde van de dag.

We zouden naar huis gaan en dat vond ze toch ook wel weer fijn.

Ondanks dat ze deze week af en toe zei dat ze naar huis wilde, heeft ze het ook goed naar haar zin gehad, want ze wil toch nog wel een keer naar Centerparcs.

Eén geluk voor haar...... Het volgende weekje Centerparcs is al geboekt......

Centerparcs Kerst 2010

Filmpje Sneeuwpret

Woensdag 15 december; Mirthe lijkt wel zindelijk te worden

Vanmorgen was Mirthe d'r luierbroekje nog helemaal droog.
Ze heeft toen een megaplas op de wc gedaan en wilde ze toch een onderbroek aan naar de peuterspeelzaal.
Het is de hele dag goed gegaan en is ze droog gebleven en heeft ze alle plasjes op het potje of wc gedaan.

Alleen vanmiddag moest ze poepen en wilde ze een luierbroekje een. Ze wilde dit niet op het potje of wc doen.
Ze heeft toen ook een plasje in haar luierbroekje gedaan. Ik denk eerlijk gezegd dat dit meer gemakzucht van haar is geweest, dan dat het per ongeluk ging.

Het ziet er nu toch wel naar uit dat het nu echt gaat lukken, tenminste dat hopen we.........

Dinsdag 14 december; Mirthe wil een onderbroek aan

Vanmiddag kwam Mirthe uit bed en zei:  "Ik wil een onderbroek aan en geen luierbroekje!"
Ik was erg benieuwd hoe het zou gaan met alleen een onderbroek aan.
Het ging hartstikke goed en ze is de hele middag droog gebleven en plaste ze iedere keer netjes op het potje of op de wc.

Nog steeds is ze regelmatig droog 's morgens als ze uit bed komt en doet ze dan een grote plas op de wc.
Ze wilde vanavond ook geen luierbroekje aan toen ze naar bed ging, maar dat vond ik nog wel een beetje risicovol en heb gezegd dat ze morgen weer een onderbroek aan mag.
Ik zei tegen haar; "Mama is een beetje bang, als je lekker ligt te slapen, je vergeet dat je geen luierbroekje aan hebt en dat je dan in je broek plast."
Ze wil morgen ook naar de peuterspeelzaal een onderbroek aan. Als ze echt wil mag ze het van mij wel proberen. Dan maar een extra setje kleding in de tas.
Ben benieuwd..........

Zaterdag 11 december; De Herdenkingsdag van Julian

Tja, wat ga je doen op de sterfdag van Julian. Het is absoluut geen "normale" dag. Het is een dag vol herinneringen en emoties.
We wilden deze dag zeker niet onopgemerkt voorbij laten gaan. De afgelopen dagen kwamen alle herinneringen aan de laatste dagen weer boven.
De laatste woorden die Julian tegen ons gezegd heeft, ("Gaan jullie nou maar, tot zo!") zullen we nooit meer vergeten en staan voor altijd in ons geheugen gegrift.

We hebben weer een mooi bloemstuk laten maken voor op Julian z'n grafje. Ik had ook 2 kikaberen gekocht en die heeft Mirthe namens haarzelf en Lieke neergezet.





Nadat we bij Julian geweest waren zijn we weer richting Rotterdam vertrokken, richting het Sophia Kinderziekenhuis.
We wilden graag naar  het Stiltecentrum in het ziekenhuis gaan. Ik had een gedicht gemaakt met een foto van Julian en die wilden we graag in het herdenkingsschrift plakken.

In deze ruimte ligt een schrift, waar een ieder die er behoefte aan heeft, iets in kan schrijven/plakken.
Ook liggen alle boeken met herdenkingskaartjes van overleden kinderen in het stiltecentrum.
We hebben het boek opgezocht van de overleden kinderen in de 2e helft van 2008. (Helaas zijn er heel veel boeken) We gingen het doorbladeren en we kwamen allerlei foto's, plaatjes, handafdrukken, voetafdrukjes tegen. Mirthe vond het reuze interessant allemaal.
Nadat we de foto + tekst van Julian hadden gevonden en gelezen hadden, hebben we het album weer dicht gedaan.
"Dat was een leuk boek!," riep Mirthe uit
Het is maar goed dat ze niet weet wat voor ellende er allemaal achter die boeken schuilt.
We moesten er eigenlijk wel een beetje om lachen. De onbevangenheid hoe Mirthe dit allemaal beleefd, al gaat ze wel steeds meer in de gaten krijgen.
Pas vroeg ze: "Mama, Lieke blijft toch wel bij ons wonen?" Ze heeft dus toch wel in de gaten dat het niet allemaal vanzelfsprekend is en dat er toch wel iets ergs is gebeurd.

Nadat we nog een kaarsje hadden aangestoken in het Stiltecentrum, zijn we in de hal van het ziekenhuis nog een broodje gaan eten. Mirthe heeft zelfs een heel croissantje op, terwijl ze in de auto ook al snoepjes en chips gegeten had.

Na ons bezoekje aan het Sophia, zijn we naar Zoetermeer gegaan, naar Cees en Cora. Ze hadden ons uitgenodigd om te komen. We waren dit al een hele tijd van plan en iedere keer kwam er niet van.
Op een gegeven moment gingen we een datum prikken en kwamen we op 11 december uit.
Ze zeiden: "Komen jullie maar gezellig hier naar toe, dan hebben jullie wat afleiding op deze moeilijke dag.
Ze hadden ook voorgesteld om te gaan skieën in Snowworld, wat ook in Zoetermeer is.
Als je mij een half jaar geleden gezegd had, dat we zouden gaan skieën op de dag dat Julian is overleden, had ik je voor gek verklaard.
Op de geboortedag van Julian vinden we het wel gepast om als gezin iets leuks te gaan doen, maar op zo'n trieste dag, vond ik dat nooit een goed idee.
Maar goed, een mens kan veranderen en we vonden het toch wel een heel goed idee en zeker een goede afleiding.
Dus gepakt en bezakt, kwamen we bij hen aan. Nadat we lekkere soep gegeten hadden zijn we dan richting skibaan gegaan.

We hadden gevraagd wat de kleinste maat skischoenen was, zodat Mirthe eventueel ook zou kunnen gaan skieën. De kleinste maat skischoenen is 25/26 en laat Mirthe nu maat 25 hebben!
We besloten om skischoenen en ski's voor haar te huren. Dit was een complete verrassing voor haar, want wij hadden tegen haar gezegd dat ze in de sneeuw mocht spelen en zelf wilde ze dan "kerstballen" gooien.
De kleine ski's voor Mirthe waren 80 cm en hebben we ze op de ski's gezet.
 

In de eerste intantie vond het het allemaal wel vreemd en nadat ze een keer met papa van de babyhelling was afgeweest, wilde ze ze uit en gaan spelen.

Even later kwam Cees aan en riep tegen Mirthe: "Ga je mee skieën?" En jawel hoor, ze deed de ski's weer aan.
Nu vond Mirthe het hartstikke leuk en op een gegeven moment ging ze "alleen" naar boven. (niemand hoefde haar vast te houden) Gieren van de pret, kwam ze iedere keer samen met Cees naar beneden.



Op een gegeven moment werd ze alleen heel licht aan haar jas vastgehouden en dacht Mirthe dat ze helemaal alleen naar beneden ging. Ze deed zelfs haar handjes op haar knietjes, toen ze naar beneden ging.
Later is ze ook nog met papa en mama gaan skieën. Ook dit  vond ze leuk! Ze wilde dan ook niet meer stoppen en zei tegen John: "Ik wil daar naar boven!" Ze bedoelde de gewone piste.
We hebben haar gezegd dat ze hier nu nog te klein voor was en dat ze de volgende keer wel helemaal naar boven mag. Wij dachten bij ons zelf, dan ben je weer een jaar ouder, want om nu een 2-jarige (dat is ze uiteindelijk nog steeds, hoewel ze bijna 3 is) helemaal naar boven te laten gaan, vonden we wel een beetje ver gaan.
Maar goed, zij (en wij ook) hebben in ieder geval genoten van het ski avontuur!

Zondag 5 december; Sinterklaas

Vanmiddag hebben we dan het Sinterklaasfeest gevierd. Mirthe was zenuwachtig of Sinterklaas wel langs zou komen.
Jammer hoor, want we hebben haar nooit bang gemaakt en alleen maar leuke verhalen over Sinterklaas verteld.
We hebben haar toen gerustgesteld dat we zeker wisten dat hij cadeautjes zou komen brengen, maar we wisten dan alleen niet of hij nog tijd had om binnen te komen, omdat hij bij heel veel kindjes langs moest.
Op een gegeven moment hoorden we een keihard gebons op de deur. Mirthe, Lieke en  ook ikzelf schrok me rot.
Mirthe schrok enorm van de lading pepernoten die in de kamer gegooid werden.
"OPRUIMEN" huilde ze zielig!
Gelukkig werd ze wel blij bij het zien van alle cadeautjes. De kinderen zijn enorm verwend en het was weer een leuke middag.

Later vond Mirthe het zo leuk, dat ze zelfs mee zou willen in de zak.....

Het is wel fijn dat de Goedheiligman weer naar Spanje vertrokken is, zodat de rust weer een beetje terugkeert!

Zaterdag 4 december; Nog meer sneeuwpret

Vanmiddag hebben Mirthe en ik nog een poosje in de sneeuw gespeeld. Het was erg leuk!
We hebben een sneeuwpop gemaakt. Mirthe vond het ook ontzettend leuk om de sneeuw van de glijbaan te laten glijden.

Vrijdag 3 december; Pietenbezoek en sneeuwpret

Vanmiddag lag Mirthe zo'n 5 minuten in bed, toen ze gerommel hoorden. Er stonden 2 pieten voor de deur. Mirthe was meteen klaarwakker en vond het wel leuk, dit overwachte bezoek.
Ze wilde dan ook niet meer gaan slapen.

Oma Leuni kwam even langs en zag dat Mirthe niet sliep en zijn ze met de slee op pad gegaan. Mirthe vond het geweldig.
Lekker spelen in de sneeuw!
Heel enthousiast vertelde ze vanavond dat ze "KERST"ballen gegooid had!!!

(Mama was werken vandaag en papa is niet zo'n fotograaf, dus helaas geen foto's)

Donderdag 2 december; Mirthe in de sneeuw

Vandaag kwam Sinteklaas op de peuterspeelzaal. Mirthe was wel een beetje verlegen en wilde steeds bij me op schoot zitten. Ze wilde dan ook absoluut niet bij Sinterklaas op schoot zitten.
Toen ik meeliep naar voren, wilde ze hem wel een handje geven, maar ze was verder niet echt enthousiast over het sinterklaasgebeuren. Ze heeft wel 10 x gevraagd of we al naar huis gingen.......

Vanmiddag zijn we op de slee weggegaan. Er lag genoeg sneeuw om een rondje te doen.
In de eerste instantie had ik geen snowboots en skibroek voor haar, maar de skibroek van vorig jaar paste ze bij nader inzien toch nog wel.
Ivonne kwam nog snowboots van Joey brengen, die voor hem te klein waren. Ook had ze nog een skibroek van Julian, die nu voor Joey ook te klein is. Deze kan Mirthe nu ook aan.
Zo konden we dan toch de kou gaan trotseren.
Mirthe heeft eerst een heel stuk op de slee gezeten en daarna een heel stuk gewandeld. Ze vond het heerlijk in de sneeuw.
Het was dan ook heerlijk om buiten te zijn!!!

Filmpje van Sinterklaas op de peutergym

Dinsdag 30 november; Sinterklaas op de peutergym

Vandaag kwam sinterklaas op de peutergym. Mirthe vond het erg leuk, maar ook wel spannend.
Eenmaal in de gymzaal aangekomen, vroeg ze meteen: "Waar is Sinterklaas nu?"
Ik antwoordde dat we gewoon zouden gaan gymen en dat Sinterklaas vanzalf wel zou komen kijken.
Na een poosje kwam de goedheiligman en zijn knecht dan binnengelopen. Ik vroeg aan Mirthe of ze Sinterklaas een handje wilde geven, maar dat wilde ze niet.
Wel gaf ze netjes antwoord toen Piet aan haar vroeg wat ze in haar schoen had gekregen. "Een boekje van bobbie", antwoordde Mirthe.

Op een gegeven moment ging zwarte Piet ook meegymen. Mirthe stond zich echt uit te sloven voor sint en piet.
Ze vond het geweldig, als ze maar niet te dichtbij kwamen, want toch vond ze het stiekem toch wel een beetje eng

De kinderen moesten een soort parcours afleggen en cadeautjes in een mand gooien, als een echte zwarte Piet. Nadat alles was gedaan, moesten de kinderen allemaal in een kring gaan zitten en kregen ze allemaal een "Pietendiploma".
Mirthe liep toen wel (samen met mij) naar voren om het diploma en het cadeautje van Sinterklaas in ontvangst te nemen.
Ze wilde niet op de foto met Sinteklaas en zwarte Piet.
Gelukkig "wilde" Lieke wel en is zijn met hen op de foto gegaan.

- filmpje volgt binnenkort -

Zaterdag 20 november; Intocht Sinterklaas (Wat een herrie)

Al dagen zag ik er tegenop om de sint weer te verwelkomen!

Alle herinneringen aan het sinterklaasfeest met Julian kwamen de afgelopen dagen steeds weer voorbij!
Toen ik vanmorgen zei dat ik zo zenuwachtig was, grapte John nog: "Ben je soms bang dat je mee moet in de zak?"
Maar goed, hij wist natuurlijk ook wel beter!

Mirthe had er veel zin in en net voordat we weg gingen ging ze zon ook nog schijnen. Tja, wie zou daar nu voor gezorgd hebben, zo op het laatste moment......
Eenmaal bij de Oude haven aangekomen zagen we de ballonnen weer. Ik had me hier al op voorbereid dat die er weer zouden zijn. Vorig jaar schrokken we ons te pletter toen we er achter kwamen dat de kinderen nog ballonnen op mochten laten. Gelukkig waren het ook deze keer geen witte.....

We hadden een mooi plekje uitgekozen waar we Sinterklaas goed zouden zien, totdat we erachter kwamen dat we vlak naast een geluidsbox stonden.
Mirthe was meteen in paniek, want mevrouw houdt niet van herrie.
We zijn toen een stukje verder gelopen, waar het geluid niet zo hard was en we toch hopelijk wat konden zien.
Het duurde wel even voordat de sint aan kwam varen. Mirthe had toen al 3x gezegd dat ze naar "binnen" wilde. (Ze bedoelde hiermee dat ze naar de gymzaal wilde, waar het feest verder zou gaan)
Doordat we toch wat verder weg stonden, heeft Mirthe bijna niets gezien van het hele sinterklaasgebeuren.
Wel is ze nog op de foto geweest met Zwarte Piet en heeft ze nog pepernoten gescoord. Ze heeft Zwarte Piet nog een handje gegeven en netjes "dank je wel" gezegd.
Ik stond ondertussen met tranen in mijn ogen toen Sinterklaas aankwam, maar dat heeft Mirthe gelukkig niet gezien.
Op een gegeven moment gingen we dan eindelijk lopen richting het dorp, waar we de ballonnen gingen oplaten.
Dit duurde allemaal veel te lang naar Mirthe d'r zin, maar uiteindelijk gingen we dan "eindelijk" naar het Haegse Huus voor het Sinterklaasfeest.
We hadden het geluk dat we een poosje naast Sinterklaas op zijn paard hebben gelopen, zodat ze Sinterklaas nog wel op haar gemak kon bewonderen. Wat ze vind Sinterklaas en zwarte Piet tenslotte toch wel erg lief!!!!
Tot haar verbazing zag ze op een gegeven moment dat het paard begon te poepen. "Dat moet hij toch op de wc doen!?" zei Mirthe
Eenmaal in de gymzaal aangekomen had Mirthe een mooi plekje op één van de banken gevonden. Alleen toen kwam het geluidsprobleem van Mirthe weer bovendrijven, want nadat er 2 woorden door de microfoon gesproken werden, begon Mirthe keihard te huilen en wilde naar "huusje" toe.
Na (voor de zoveelste keer) uitgelegd te hebben dat de harde muziek en geluid bij het feest horen en dat ze er niet bang voor hoeft te zijn, was ze niet om te praten en bleef ze bij haar besluit dat ze naar huis wilde.

Het was ontzettend jammer dat ze naar huis wilde, want ik weet zeker dat ze het hele feest ontzettend leuk had gevonden. Jammer hoor, dat haar angst voor harde geluiden juist nu weer boven kwam drijven.
Gelukkig komt de Sint en zijn pieten nog op de peuterspeelzaal, waar ze hopelijk wel van het sinterklaasfeest genieten.
Ook hebben we nog bericht gehad van "de Hoofdpiet", dat hij misschien nog bij ons thuis langs komt, wat Mirthe waarschijnlijk ook heel leuk zal vinden!
Vanavond wilde Mirthe haar schoen zetten en heeft ze uit volle borst gezongen voor Sinterklaas, in de hoop dat er morgen een cadeautje in haar schoen zal zitten........

Zondag 14 november; Wat zat er in de schoen?????

Al voor de 5e ochtend op rij was haar luierbroekje droog!!!! Na een poosje in het grote bed gelegen te hebben, moest ze dan toch ineens plassen. Ze heeft toen wel een klein miniplasje in haar luier gedaan, maar er kwam toch een megaplas op de wc.
Ze heeft vandaag de hele dag in pyjama rondgelopen en ook wel plasjes gedaan op het potje, maar ook wel in haar luier. (Tja, op een luie pyjamadag, ga je natuurlijk geen moeite doen om op het potje te gaan plassen.......)
Ben benieuwd hoe het zich gaat voortzetten. Zou ze nog voor haar 3e verjaardag zindelijk zijn? We zullen het rustig afwachten.......

Vanmorgen wilde Mirthe meteen naar beneden om te gaan kijken wat er in haar schoen zat. Ze was wel beledigd dat Sinterklaas niet in de kamer op haar zat te wachten. Ik denk dat ze het een beetje verkeerd had begrepen.
Verbaasd zei ze: "Ik heb sinterklaas helemaal niet gehoord vannacht!"
Maar goed, even later vond ze het dan toch wel leuk dat er een cadeautje voor haar was gebracht.
Ze heeft ook het cadeautje voor Lieke uitgepakt.
"Lieke" zei ze. "Dit heeft sinterklaas voor je gebracht!"  En ze vertelde aan Lieke het hele verhaal:

Schoen gezet..... liedje gezongen.... een suikerklontje.... een "suiker"peentje........ sinterklaas niet gehoord vannacht...... cadeautje......enz enz

Zaterdag 13 november; Sint en zijn pieten

Vanmorgen was Mirthe d'r luier wéér droog!!! Ze zei vervolgens zelf dat ze moest plassen.
Ook vandaag heeft ze weer regelmatig op het potje geplast toen we thuis waren.

We zijn vandaag nog even gaan winkelen in Hellevoetsluis en daar kwam de Sint al aan met zijn pieten.
Mirthe vond het reuze interessant. In de eerste instantie was ze wel een klein beetje bang en durfde ze geen pepernoten aan te pakken en ook durfde ze zwarte Piet geen handje te geven.
Later vond ze het toch wel erg leuk. Er was zelfs een "stoute" Piet, die pepernoten in haar capuchon deed. Het was eigenlijk wel handig, want ze had haar handen vol.

Later toen we thuiskwamen hebben we op tv naar de intocht gekeken. We hadden dit opgenomen, zodat ze dit kon kijken als we thuiskwamen. Mirthe was wel erg moe, want ze had haar middagdutje overgeslagen en dook heerlijk op de bank, waar ze ademloos naar de tv zat te kijken.

We wilden haar eigenlijk pas volgende week haar schoen laten zetten, maar omdat de sint op tv zei, dat alle kindjes vanaf vandaag hun schoen mogen zetten, wilde Mirthe niet achterblijven.
We hebben zelfs nog een klein schoentje van Mirthe opgezocht, die Lieke kon "zetten", want Lieke heeft nog geen schoenen.
Compleet met suikerklontjes, een peentje, een biertje voor Zwarte Piet en een liedje gezongen te hebben, ligt Mirthe nu vol verwachting in bed.
Zou er morgen wat in haar schoen zitten???????

Vrijdag 12 november; Mirthe d'r luierbroekje was bijna de hele dag droog!!!

Vanmorgen was Mirthe d'r luier weer droog!!!
Mama was vandaag werken en papa heeft zo'n 10 x vandaag het potje moeten legen, omdat Mirthe een plasje had gedaan.
Iedere keer ging ze uit zichzelf plassen en ze heeft vandaag maar een klein plasje in haar luierbroekje gedaan.
Ik had als verrassing nog wat stelletjes ondergoed gekocht, maar Mirthe wilde als beloning een "echt" cadeautje.
Nou, dat had ze zeker verdiend!!!
De onderbroeken keek ze niet eens naar. Maar goed, we zeggen er dan ook niet veel over en ik verwacht eigenlijk wel dat ze over een paar weken zelf op het idee komt om een onderbroek te gaan dragen.
Eerst maar eens een poosje droge luierbroekjes!!!

Woensdag 10 november; Mirthe's luier was vanmorgen droog!!!

Vanmorgen werd Mirthe wakker en kwam naar het grote bed. Daar drinkt ze nog altijd een papfles.
(gelukkig maar, want voor de rest eet ze niet veel)
Ze kon niet lang blijven liggen want ze moest op tijd op de peuterspeelzaal zijn.
Ik ging haar aankleden en tot mijn verbazing kwam ik tot de ontdekking dat haar luier nog droog was.
Ik stelde voor om op de wc te gaan plassen omdat ik bijna zeker wist dat er nu wel een plasje zou komen.
En dat deed ze! Ze ging op de wc zitten en er kwam toen een megaplas!
Ik was apetrots op haar en ze mocht het ook aan de juf vertellen.

Op de peuterspeelzaal was Ivonne hulpmoeder en halverwege de ochtend riep Mirthe tegen haar:
"Ik moet plassen!"
En jawel hoor, weer een plasje op de wc.

Vanmiddag heeft ze nog 2x uit zichzelf op het potje geplast en vanavond heeft ze ook nog 2x op de wc geplast.
Totaal dus 6 keer vandaag!!!
Het ziet er nu naar uit dat het toch de goede kant op gaat. En dat zonder dat we er al te veel aandacht aan besteden.

Verder peuterpubert ze nog vrolijk verder, maar goed; Dit zal hopelijk ook wel weer over gaan.
Op de peuterspeelzaal is ze een voorbeeldig kind, dus laat ze dan thuis maar een klein draakje zijn!!!

Zondag 7 november; Mirthe is een echte peuterpuber

Mirthe plast nu best regelmatig op het potje, alleen besteden we er bij nader inzien toch maar niet teveel aandacht aan.
Het werkte meteen al averechts en van de stickerkaart begreep ze helemaal niets. Ze wilde NU een cadeautje en snapte niet dat ze dan eerst meerdere stickers moest verdienen door op het potje te plassen.
We zijn dan ook meteen weer gestopt met "actieve" zindelijkheidstraining.
Om hier nu een strijd over te gaan voeren hadden we allebei geen zin in.
En bovendien gaan we er vanuit dat tegen de tijd dat ze 16 wordt, ze echt niet meer in haar broek zal plassen.

Wat het poepen betreft, mogen we met een gerust hart de movicolon voor lange tijd gebruiken en kunnen we gewoon doorgaan met het geven van een half zakje per dag!

Ze heeft nog wel steeds haar grappige uitspraken.
Gisteravond waren we uitgenodigd bij een vriendin om te komen eten. Net voordat we gingen eten wilde zij even bidden. Mirthe keek ademloos toe wat Conny aan het doen was, terwijl ze dit toch wel vaker ziet.  Ineens riep ze keihard:  "Wakker worden!" 
En ja..... zo konden we dan (hard lachend) beginnen met ons overheerlijke diner.

Mirthe is momenteel een echte peuterpuber. Ze luistert niet, ze heeft een grote mond en blijft maar zeuren om van alles......
Vanavond waren we het dan ook helemaal zat en hebben we haar om 18.00 uur al in bed gelegd.
Ik dacht het "uitgepraat" te hebben met Mirthe en we hadden afgesproken dat we het nog even gezellig zouden houden tijdens het bedritueel.
We hadden toch nog gezellig voorgelezen. Nadat we gelezen hadden zei ik tegen haar: "Jij mag de boekjes in de kast doen en het licht uit doen en dan kom je weer terug in de bed. Doe je dit niet en loop je weg, dan ga ik meteen weg!"
En ja.... wat deed mevrouw: "Ze rende dus meteen weer haar kamer uit"
Mijn preek had dus heel duidelijk geen indruk gemaakt.
Ik ben toen dus zonder kus en zonder te kroelen weggegaan. Ze ligt nu (een uur later) nog te huilen om haar speen. Die was ze dus in het heetst van de strijd verloren op onze slaapkamer.
Ik was nog zo goed geweest om een andere speen te geven, omdat ik die andere zo snel niet kon vinden, maar deze vind mevrouw niet goed.
Ik heb dan ook gezegd dat ik niet meer naar boven kom, ook al huilt ze tot morgenochtend.
Ben nu heel benieuwd hoe laat ze zal gaan slapen.......

LANG LEVE DE PEUTERPUBERS!!!

Woensdag 3 november; Mirthe en het plassen en poepen

Mirthe plast al een hele tijd af en toe op de wc. We hebben hier nooit zo'n aandacht aan besteed omdat we daar simpelweg geen zin in hadden.
Bij Julian had ik nog de illusie, dat als ik er maar hard genoeg achteraan ging, hij met 2 jaar wel zindelijk zou zijn.
Door alle omstandigheden is hij uiteindelijk nooit zindelijk geworden, maar dat was dan ook totaal niet belangrijk.

Maar goed, nu Mirthe:
Joey heeft een heel bijzonder potje (het koninklijk potje) en iedere keer als ze bij Joey is, wil ze op dat potje plassen.
Afgelopen zaterdag was ze nog geen 5 minuten in huis en had ze zijn potje volgeplast.
We hebben besloten om ook maar zo'n potje te kopen en er dan nu toch maar echt serieus werk van gaan maken.
Vanmiddag werd het potje dan bezorgd en hebben we deze in de keuken geïnstalleerd.
Ook heb ik snel even een stickerkaart gemaakt. Ze mag voor ieder plasje één sticker plakken en als ze poept op het potje, mag ze 2 stickers plakken.

Het eerste plasje had ze zo gedaan en kreeg ze een sticker. Meteen wilde ze weer op het potje plassen, want ze wilde nog een sticker verdienen. Maar er kwam natuurlijk niets, want haar blaas was leeg.

Ze was wel boos, want ze wilde plassen en een cadeautje verdienen. (Bij 5 stickers krijgt ze een cadeautje)

Ik heb haar toen verteld, dat als ze veel drinkt ze ook veel moet plassen. Ze begon meteen te drinken en ging ook meteen weer op het potje zitten.

Na haar een paar keer verteld te hebben dat het drinken eerst vanuit haar mond, heel langzaam naar beneden in haar buik gaat en ze pas veel later moet plassen, ging ze dan toch nog even spelen.

Ook vertelden we dat Bobbi (van de boekjes) ook tussen het plassen gaat spelen en dat zij dat ook moet doen.

Ik heb op marktplaats heel goedkoop allerlei boekjes van Bobbi op de kop getikt en bied hopelijk een goede stimulans om haar luierbroekje droog te houden.

Ben benieuwd hoe dit zal gaan verlopen..... en bovendien of ze nu daarwerkelijk zindelijk gaat worden.....

En dan nu het "poepprobleem":

Al heeeeeel lang poept Mirthe heel slecht. We hebben al vanalles geprobeerd: Olie in haar fles, volkorenbrood, extra veel mayonaise, uitgeperste sinaasappelen en roosvicee laxo.....

Niets hielp!!!

Ze ging het ophouden en het duurde soms 4 of 5 dagen voordat ze uiteindelijk (met veel buikpijn) dan toch poepte.

Ze was duidelijk bang om te poepen en hield het daarom op, met alle gevolgen van dien.

We hebben nu zakjes movicolon gekregen van de huisarts. Ze krijgt nu iedere dag een half zakje en dat maakt haar ontlasting zacht, zodat ze geen pijn heeft tijdens het poepen.

Dit gaat nu eigenlijk perfect! Alleeen..... zijn laxeermiddelen nu ook geen wondermiddelen en pakt de oorzaak niet aan.

Morgen gaan we even naar de dokter om dit probleem verder te bespreken. Wat is wijsheid?

Nog een poosje de movicolon geven, zodat ze haar angst kwijtraakt of stoppen met de movicolon?

Ik heb geen idee wat het beste voor haar zal zijn.

Nu maar hopen dat de dokter met het "ei van Columbus" komt, zodat ze van het poepprobleem af komt.

Dit vind ik eerlijk gezegd veel belangrijker dan het plassen op het potje.

Er is tenslotte geen enkel gezond kind van 16 die nog in zijn/haar broek plast, dus wat dat betreft zal het het best wel goed komen.

Mirthe

Afgelopen zaterdag zijn Ivonne, Joey, Mirthe, Lieke en ik naar een indoorspeeltuin geweest.
Mirthe en Joey hebben zich goed vermaakt.



Daarna zijn we naar Kees en Ivonne gegaan en hebben we papa opgehaald. De kinderen hebben patat gegeten en wij hebben tapad gegeten. Heerlijk!!!
Mirthe mocht op het grote bed slapen van Kees en Ivonne. In de eerste instantie vond ze dat niet zoveel en kwamen we haar nog een keer halverwege de trap tegen, maar uiteindelijk viel ze wel in slaap.

Vanmorgen hoorde ik om half 7 het licht aangaan op de slaapkamer van Mirthe. Ik dacht bij mezelf: Ik moet eens even luisteren wat ze gaat doen.
Ze heeft muisstil op haar kamer zitten spelen. Op een gegeven moment ging ze ook op ontdekkingsreis naar de overloop en de douche.
Toen ben ik maar naar haar toegegaan en gezegd dat het nog geen ochtend was. Ze is toen nog een poosje bij papa en mama in bed gekropen.

Mama zat in een dip, omdat ze Julian ineens heel erg miste. Even later kwam Mirthe bij me liggen en zei: " Ik vind je lief!"
Die oppepper had ik net even nodig!!!
Vanavond is ze met papa onder de douche geweest en gaf ze een kus op de ketting met foto van Julian en zei ze ook: "Julian is lief!"
Tja... ze moest een weten hoe lief hij voor haar was!!!

Ook kan ze zich tegenwoordig zelf afdrogen als ze van onder de douche komt......

Maandag 25 oktober; Mirthe, Lieke en oma als fotomodel

Een paar weken geleden konden de opa's en oma's met hun kleinkind(eren) naar Shoebyfashion komen om als model op de foto te gaan.
Je mocht dat kleding uit de winkel aan (wat natuurlijk ook het liefst ook gekocht moest gaan worden) en dan met opa en/of oma op de foto.

In de eerste instantie is Mirthe alleen met oma op de foto gegaan, omdat de geen kleding voor baby's hebben, dacht ik dat Lieke niet op de foto mocht. Uiteindelijk zei de fotograaf dat Lieke er ook wel bij mocht.
Het zijn erg leuke foto's geworden en de foto van oma Lieneke, Mirthe en Lieke is zelfs tot leukste foto van de vestiging hellevoetsluis gekozen.
Iedere vestiging stuurt de leukste foto naar het hoofdkantoor en daaruit wordt  één prijswinnaar gekozen, die een uitje voor 3 personen wint.
Dus wie weet?????????

- wordt vervolgd -

Donderdag 14 oktober; Mirthe is ziek (geweest)

Gisteren heeft Mirthe overdag heel weinig gegeten en gedronken, maar ik zocht daar verder niets achter, omdat ze wel vaker niet veel eet.
Ook het bedritueel verliep zoals gewoonlijk.
Toen ze eenmaal een poosje in bed lag, begon ze een beetje de huilen, maar ook dit doet ze wel vaker en besteedde er niet te veel aandacht aan, omdat ze vaak de zaak aan het belazeren is....
Op een gegeven moment werd het huilen serieus en toen vond ik het tijd worden om toch eens een kijkje te gaan nemen boven.
Terwijl ik naar boven liep kreeg ik allemaal visioenen van neusbloedingen, huisartsenposten, ziekenhuis enz. Ik had toch wel een voorgevoel dat er nu toch echt iets aan de hand moest zijn.
Ik kwam op haar kamer en toen bleek dat ze had overgegeven. Mirthe was helemaal over haar toeren.
"Heel mijn bed zit er onder", riep ze. Ik antwoordde: "dat geeft helemaal niets, je krijgt een schoon bedje."
Nadat ik haar bed had verschoond en Mirthe een schone pyjama en badjas aanhad, wilde ze niet gaan slapen en wilde ze naar beneden.
Eenmaal beneden aangekomen moest ze weer overgeven en zat weer alles eronder, want tot een 2e verkleedsessie leidde.
We hebben haar toen op de bank bij papa op schoot geïnstalleerd.  (wat ook weer de nodige herinneringen met zich meebracht)
Even later moest ze nog een keer spugen, maar dit keer deed ze netjes alles in een teil en hoefde ze niet verkleed te worden.
Ik heb toen snel haar kroeltje uitgewassen en in de droger gestopt.
We hadden beloofd dat ze beneden mocht blijven tot haar kroeltje droog was. Haar beer was gelukkig goed uit de strijd gekomen en kon ze wel bij zich houden.
Na een poosje is ze lekker op de bank gaan liggen en viel ze in slaap....

Gelukkig was ze vanmorgen weer fit. Om 6 uur wilde ze wel een fles. Normaal krijgt ze die pas als het "ochtend" is (om half 8) maar nu was Lieke ook wakker en kreeg ook een fles en papa ging ook uit bed, dus was het toch wel een beetje ochtend.

Het was wel "op hoop van zegen", maar de fles is er ingebleven en hebben we daarna met z'n 3en nog geslapen tot 9 uur.

Vandaag is ze weer met opa en oma op stap geweest en heeft ze toch nog 1 haring gegeten. (normaal zijn dat er 2) Maar goed, er zat in ieder geval weer genoet pit in en is ze gewoon weer beter.

Dinsdag 12 oktober; Knutselen met Mirthe

Vanmorgen zat Mirthe weer eens in de portemonnee te kijken van papa. Daar zitten allemaal foto's in van Julian, die ze regelmatig bekijkt.
Uit het niets zei ze ineens: "Julian is toch in Leiden geboren?"  Wij antwoordden dat hij niet in Leiden is geboren, maar dat hij wel in Leiden in het ziekenhuis heeft gelegen.
Kun je nagaan wat er in dat koppie rond gaat!!!

Vanmiddag wilde Mirthe plakken en kleuren. Omdat we toch al de hele dag over Julian "bezig" waren heb ik besloten zijn knutselbak maar eens van zolder af te halen. Deze bank is denk ik tussen 1 en 3 december 2008, voor het laatst open geweest.
Het was dan ook een verrassing wat eruit kwam.......

Kleurpotloden, stickers, viltstiften, pennen, scharen, lijm, touw en ook boerderijstempels.
Toevallig heeft Julian deze stempels van ons gekregen toen Mirthe geboren is en nu vond zij dit geweldig om mee te spelen.

HET RESULTAAT:

 Op de peuterspeelzaal maakt Mirthe ook mooie dingen: 



Verrekijker, gemaakt op de peuterspeelzaal. (oktober 2010)

Vanavond tijdens het bedritueel heb ik weer ontzettend om Mirthe moeten lachen.

Ik was een boekje aan het voorlezen en zij had het andere boekje vast. Zij kent de boekjes  allemaal uit haar hoofd en weet precies wat ze op welke bladzijde moet zeggen.

Ik las iedere keer een paar woorden voor, zodat zij ze kon aanvullen. Ik dacht dat ze dit leuk vond, maar niets was minder waar.

Ineens klopte ze op mijn schouder en zei met een zacht stemmetje : 

 "Doe jij maar lekker voorlezen, hoor!!!

De manier waarop dit eruit kwam resulteerde in een vreselijk lachbui!!!

Ze had dus duidelijk geen zin meer om "zelf" te lezen.

Zaterdag 9 oktober; Koekjes bakken

Vanmiddag wilde Mirthe weer koekjes bakken. Ze wilde liever koekjes bakken dan naar het voetbalveld.

Dan maar aan de slag om deeg te maken. Haar tafeltje moest weer naar de keuken en Mirthe had binnen de kortste keren, de deegroller en koekvormpjes opgezocht.

Ook het bekertje met de bloem had ze al snel gevonden.......

Ze was alleen een beetje te royaal met het deeg bestuiven met bloem.

Uiteindelijk zat er denk ik 2x zoveel bloem door het deeg dan "toegestaan"

Wel was het nu de eerste keer dat ze zelf de koekjes met een vormpje uitstak en op de bakplaat heeft gelegd.

Ze kan nu dus echt met recht zeggen dat ze ZELF de koekjes heeft gebakken.

Tja..... die hoeveelheid bloem kwam de smaak niet ten goede, maar heb haar wel de hemel ingeprezen om haar kookkunsten. Mirthe wil ze weer aan de opa's en oma's geven, maar ik ben bang dat deze, er "fantastisch" uitziende, zelf gemaakte koekjes niet voor consumptie zijn gemaakt.

Maar goed, ze zijn wel met liefde gemaakt!!!

Maandag 4 oktober; Mirthe op de schoolfoto

Vorige week was het dan zover. Mirthe is voor het eerst op de schoolfoto gegaan.

Het is dat het de eerste schoolfoto van Mirthe is, dat ik hem daarom heb genomen, want om eerlijk te zijn heb ik zelf (effe opscheppen) wel tig foto's die veel leuker zijn dan deze foto
Ook had ik gehoopt dat ze Mirthe niet op een stoeltje of één of ander gek beest zouden zetten, maar dat ze haar "gewoon" op de grond hadden laten zitten. Maar nee hoor, zetten ze haar op zo'n stom beest!!!

Julian zat op de eerste schoolfoto ook op de grond en ik wilde de eerste schoolfoto van Mirthe dan graag naast de foto van Julian zetten.
Maar......................dat feest gaat niet door en zal ik toch echt zelf weer de camera ter hand moeten nemen en deze foto gaat denk ik ergens de kast in om er vervolgens nooit meer uit te komen......