Maandag 25 oktober; Mirthe, Lieke en oma als fotomodel

Een paar weken geleden konden de opa's en oma's met hun kleinkind(eren) naar Shoebyfashion komen om als model op de foto te gaan.
Je mocht dat kleding uit de winkel aan (wat natuurlijk ook het liefst ook gekocht moest gaan worden) en dan met opa en/of oma op de foto.

In de eerste instantie is Mirthe alleen met oma op de foto gegaan, omdat de geen kleding voor baby's hebben, dacht ik dat Lieke niet op de foto mocht. Uiteindelijk zei de fotograaf dat Lieke er ook wel bij mocht.
Het zijn erg leuke foto's geworden en de foto van oma Lieneke, Mirthe en Lieke is zelfs tot leukste foto van de vestiging hellevoetsluis gekozen.
Iedere vestiging stuurt de leukste foto naar het hoofdkantoor en daaruit wordt  één prijswinnaar gekozen, die een uitje voor 3 personen wint.
Dus wie weet?????????

- wordt vervolgd -

Donderdag 14 oktober; Mirthe is ziek (geweest)

Gisteren heeft Mirthe overdag heel weinig gegeten en gedronken, maar ik zocht daar verder niets achter, omdat ze wel vaker niet veel eet.
Ook het bedritueel verliep zoals gewoonlijk.
Toen ze eenmaal een poosje in bed lag, begon ze een beetje de huilen, maar ook dit doet ze wel vaker en besteedde er niet te veel aandacht aan, omdat ze vaak de zaak aan het belazeren is....
Op een gegeven moment werd het huilen serieus en toen vond ik het tijd worden om toch eens een kijkje te gaan nemen boven.
Terwijl ik naar boven liep kreeg ik allemaal visioenen van neusbloedingen, huisartsenposten, ziekenhuis enz. Ik had toch wel een voorgevoel dat er nu toch echt iets aan de hand moest zijn.
Ik kwam op haar kamer en toen bleek dat ze had overgegeven. Mirthe was helemaal over haar toeren.
"Heel mijn bed zit er onder", riep ze. Ik antwoordde: "dat geeft helemaal niets, je krijgt een schoon bedje."
Nadat ik haar bed had verschoond en Mirthe een schone pyjama en badjas aanhad, wilde ze niet gaan slapen en wilde ze naar beneden.
Eenmaal beneden aangekomen moest ze weer overgeven en zat weer alles eronder, want tot een 2e verkleedsessie leidde.
We hebben haar toen op de bank bij papa op schoot geïnstalleerd.  (wat ook weer de nodige herinneringen met zich meebracht)
Even later moest ze nog een keer spugen, maar dit keer deed ze netjes alles in een teil en hoefde ze niet verkleed te worden.
Ik heb toen snel haar kroeltje uitgewassen en in de droger gestopt.
We hadden beloofd dat ze beneden mocht blijven tot haar kroeltje droog was. Haar beer was gelukkig goed uit de strijd gekomen en kon ze wel bij zich houden.
Na een poosje is ze lekker op de bank gaan liggen en viel ze in slaap....

Gelukkig was ze vanmorgen weer fit. Om 6 uur wilde ze wel een fles. Normaal krijgt ze die pas als het "ochtend" is (om half 8) maar nu was Lieke ook wakker en kreeg ook een fles en papa ging ook uit bed, dus was het toch wel een beetje ochtend.

Het was wel "op hoop van zegen", maar de fles is er ingebleven en hebben we daarna met z'n 3en nog geslapen tot 9 uur.

Vandaag is ze weer met opa en oma op stap geweest en heeft ze toch nog 1 haring gegeten. (normaal zijn dat er 2) Maar goed, er zat in ieder geval weer genoet pit in en is ze gewoon weer beter.

Dinsdag 12 oktober; Knutselen met Mirthe

Vanmorgen zat Mirthe weer eens in de portemonnee te kijken van papa. Daar zitten allemaal foto's in van Julian, die ze regelmatig bekijkt.
Uit het niets zei ze ineens: "Julian is toch in Leiden geboren?"  Wij antwoordden dat hij niet in Leiden is geboren, maar dat hij wel in Leiden in het ziekenhuis heeft gelegen.
Kun je nagaan wat er in dat koppie rond gaat!!!

Vanmiddag wilde Mirthe plakken en kleuren. Omdat we toch al de hele dag over Julian "bezig" waren heb ik besloten zijn knutselbak maar eens van zolder af te halen. Deze bank is denk ik tussen 1 en 3 december 2008, voor het laatst open geweest.
Het was dan ook een verrassing wat eruit kwam.......

Kleurpotloden, stickers, viltstiften, pennen, scharen, lijm, touw en ook boerderijstempels.
Toevallig heeft Julian deze stempels van ons gekregen toen Mirthe geboren is en nu vond zij dit geweldig om mee te spelen.

HET RESULTAAT:

 Op de peuterspeelzaal maakt Mirthe ook mooie dingen: 



Verrekijker, gemaakt op de peuterspeelzaal. (oktober 2010)

Vanavond tijdens het bedritueel heb ik weer ontzettend om Mirthe moeten lachen.

Ik was een boekje aan het voorlezen en zij had het andere boekje vast. Zij kent de boekjes  allemaal uit haar hoofd en weet precies wat ze op welke bladzijde moet zeggen.

Ik las iedere keer een paar woorden voor, zodat zij ze kon aanvullen. Ik dacht dat ze dit leuk vond, maar niets was minder waar.

Ineens klopte ze op mijn schouder en zei met een zacht stemmetje : 

 "Doe jij maar lekker voorlezen, hoor!!!

De manier waarop dit eruit kwam resulteerde in een vreselijk lachbui!!!

Ze had dus duidelijk geen zin meer om "zelf" te lezen.

Zaterdag 9 oktober; Koekjes bakken

Vanmiddag wilde Mirthe weer koekjes bakken. Ze wilde liever koekjes bakken dan naar het voetbalveld.

Dan maar aan de slag om deeg te maken. Haar tafeltje moest weer naar de keuken en Mirthe had binnen de kortste keren, de deegroller en koekvormpjes opgezocht.

Ook het bekertje met de bloem had ze al snel gevonden.......

Ze was alleen een beetje te royaal met het deeg bestuiven met bloem.

Uiteindelijk zat er denk ik 2x zoveel bloem door het deeg dan "toegestaan"

Wel was het nu de eerste keer dat ze zelf de koekjes met een vormpje uitstak en op de bakplaat heeft gelegd.

Ze kan nu dus echt met recht zeggen dat ze ZELF de koekjes heeft gebakken.

Tja..... die hoeveelheid bloem kwam de smaak niet ten goede, maar heb haar wel de hemel ingeprezen om haar kookkunsten. Mirthe wil ze weer aan de opa's en oma's geven, maar ik ben bang dat deze, er "fantastisch" uitziende, zelf gemaakte koekjes niet voor consumptie zijn gemaakt.

Maar goed, ze zijn wel met liefde gemaakt!!!

Maandag 4 oktober; Mirthe op de schoolfoto

Vorige week was het dan zover. Mirthe is voor het eerst op de schoolfoto gegaan.

Het is dat het de eerste schoolfoto van Mirthe is, dat ik hem daarom heb genomen, want om eerlijk te zijn heb ik zelf (effe opscheppen) wel tig foto's die veel leuker zijn dan deze foto
Ook had ik gehoopt dat ze Mirthe niet op een stoeltje of één of ander gek beest zouden zetten, maar dat ze haar "gewoon" op de grond hadden laten zitten. Maar nee hoor, zetten ze haar op zo'n stom beest!!!

Julian zat op de eerste schoolfoto ook op de grond en ik wilde de eerste schoolfoto van Mirthe dan graag naast de foto van Julian zetten.
Maar......................dat feest gaat niet door en zal ik toch echt zelf weer de camera ter hand moeten nemen en deze foto gaat denk ik ergens de kast in om er vervolgens nooit meer uit te komen......

Zondag 3 oktober; Kwebbel....geboortedag Julian....Ballorig

Mirthe zou zo in Plopsaland kunnen gaan wonen. Ze is een echte Kwebbel....

Ze zegt steeds: "Volgende week gaan we nog een keer naar Plopsaland?" WIj hebben haar nu beloofd dat we volgend jaar weer een keer naar Plopsaland zullen gaan.

Ze zit er nog steeds vol van en het is fijn te zien dat ze het zo leuk gevonden heeft.

Afgelopen donderdag was het de geboortedag van Julian. We hebben zo goed en zo kwaad als het lukte uitgelegd wat voor dag het was.

Ik vertelde aan haar dat Julian op deze dag jarig was, toen hij nog bij ons woonde. Omdat hij nu niet meer bij ons woont, hebben we geen cadeautjes voor hem gekocht en eten we ook geen taart.

Omdat het toch enn bijzondere dag is, willen we toch deze dag iets leuks gaan doen.

We zijn 's morgens eerst naar het Sophia geweest. Mirthe kreeg van zuster Ivonne ook lange vingers. Julian kreeg deze ook altijd van haar. Eenmaal op de poli aangekomen, zag ze een houten poppenhuis staan en hebben we haar niet meer gehoord. Geweldig vond ze dit. Wij konden zo lekker bijkletsen met al het verplegend personeel. Ze vonden het allemaal leuk dat we er waren en ook om Mirthe en Lieke te zien.
We hebben in de hal nog een broodje gegeten. Mirthe vond het reuzegezellig en heeft heerlijk van haar croissantje gegeten en gezellig zitten kletsen.Daarna zijn we naar ballorig gegaan in Oud-Beijerland. Dit was ook erg leuk! Mirthe vond de trampolines erg leuk.