Woensdag 28 oktober; Mirthe is schor!

Mirthe was vandaag bij oma Leuni heel ondeugend. Ze had een stoeltje op de bank gezet en was er bovenop geklommen.

Zo zat ze dus op de bank op het stoeltje.
Ineens zei ze: Mirthe toch!!! Ze had dus heel goed in de gaten dat dat niet de bedoeling was.

Verder is ze nu net een kleine zeehond. Ze is een beetje schor en haar keel maakt van die "blaf" geluiden.
Ze is verder niet ziek, maar je kunt wel merken dat ze niet topfit is.
Ze ligt nu lekker te slapen en hopelijk kan ze morgen weer gewoon praten.

Maandag 26 oktober; peuterpubertijd

Mirthe heeft gisteren een heel stuk gelopen. Ze doet het steeds beter, alleen duurt het even voordat we ons rondje gelopen hebben.

We hebben 2 uur over het rondje gedaan, waar we normaal zo'n 3 kwartier over doen.
Maar goed, ze moet het tenslotte ook leren.

Ze is ook nog een beetje van slag door de klok. Vanmorgen was ze al om 7 uur wakker en dat zijn we van haar niet gewend.
Ze heeft nog wel een poos liggen praten in haar bed en heeft nog een hele tijd op het grote bed gelegen, zodat het toch nog tegen half 10 was, voor we beneden waren.

Vanmorgen heeft ze ook weer een heel stuk gelopen en was daarna zo moe, dat Mirthe niet te genieten was. Toen ik haar in de kinderstoel wilde zetten schopte ze haar bord van haar tafeltje van de kinderstoel af.
Alle stukjes brood lagen door de hele keuken.
Aangezien ze toch niet wilde eten, kon ze meteen door naar boven om te gaan slapen.
Die kans heeft ze met beide handen aangegrepen, want ik heb haar 3,5 uur niet meer gehoord.
Eenmaal uit bed, was het een heel ander kind. Ze was weer gezellig, maar toch ook nog wel heel nadrukkelijk aanwezig.
Ze kijkt momenteel echt tot hoe ver ze kan gaan en dat kost voor ons wel heel veel energie.

Vanavond wilde ze weer geen tandjes poetsen en dit is de zoveelste avond zonder verhaaltje naar bed.
Ze ligt nu nog te zingen door de babyfoon: eendjes, water, laldelaldelal
Daarnet heeft ze ook al een serenade onder de douche gegeven.

Ook verteld ze nog een heel verhaal: voojezen, tandjes poetse en ook heeft ze het over de keuken (bijkeuken)
Ze weet dus heel goed wat eigenlijk de bedoeling is, maar wat is er leuker dan lekker dwars te liggen?

Lang leve de peuterpubertijd!!!

Vrijdag 23 oktober; Bang voor ballonnen

Mirthe drinkt tegenwoordig s'morgens haar fles bij ons op het grote bed. Hier heeft ze wel tijd en drinkt ze hem wel leeg.
Als ze in de kinderstoel zit, heeft ze geen "tijd" en drinkt hem dan niet leeg.
Ook ligt ze daarna nog heerlijk tv te kijken en heeft helemaal geen haast om aan te kleden en naar beneden te gaan.
Wanneer heb ik dit eerder gezien? Zo'n 3 jaar geleden was dit ritueel bij Julian ook iedere morgen hetzelfde.
Lekker alles op het gemak en lekker rustig aan doen.

Afgelopen maandag waren we pas op half 12 beneden. Mirthe heeft lekker tv gekeken en gespeeld en ik heb haar kledingkast en speelgoedkast opgeruimd.
Te kleine kleding en "kinderachtig" speelgoed naar zolder gedaan.
Nu heeft ze tenminste weer ruimte in haar kast.
Ze wandelt tegenwoordig ook heel Stellendam door. Het duurt een hele poos voor we ergens zijn.
Tja, een kinderwagen is ten slotte ook voor baby's.
Ze blijft bij iedere poes en heel veel tuintjes staan en ze loopt daarbij ook nog niet zo snel.
Maar goed, dit schijnt erfelijk te zijn. Zo'n 30 jaar gelezen kampte opa Jan met dit zelfde probleem.

We liepen woensdag richting Dreef om naar opa Jan en oma Lieneke te gaan. (Ja, mama moest weer eens werken)
Toen we een straat voor de begraafplaats liepen wees Mirthe naar rechts en zei: "Liano, daarheen!!"
Ze weet dus heel goed de weg naar Julian.

Ze is momenteel erg bang voor harde geluiden. Bij het horen van de stofzuiger roept Mirthe: "NIKS"
Ze bedoelt hiermee dat ze het niks vind.
Ook de "blommen" (ballonnen) op Doreen d'r verjaardag vond ze NIKS.
Ze wreef met haar vingers langs de ballon en dat maakte zo'n schoolbord geluid en begon Mirthe hard te huilen.
Ze had ook niet in de gaten, dat als ze hem losliet, het geluid weg was.
Na even op mijn schoot bijgekomen te zijn, ging ze weer vrolijk spelen.

Zaterdag 17 oktober; Veel gelopen

Afgelopen donderdag heeft Mirthe een heel eind gelopen.

Het was mooi weer en ze wilde graag zelf lopen.
Ze is helemaal van ons huis vandaan naar Tessemaker (supermarkt) en terug gelopen.
Daarna nog van huis vandaan naar opa Jan en oma Lieneke.
Ze ging vele tuintjes in, maar al met al heeft ze toch alles zelf gelopen.
Eenmaal bij opa en oma aangekomen dachten we wel dat ze 's middags wel ging slapen, maar niets was minder waar. Ze heeft weer niet geslapen 's middags.

Opa Jan ging iets te drinken inschenken en toen zei Mirthe: "cola of zo"
Ze bedoelde: "doe maar cola of zo."  Wie zou dat nu altijd zeggen????

Ze begint ook steeds meer te praten en kleine zinnetjes te zeggen.
Vanmorgen in de auto zei ik dat ze, als we thuis waren, lekker ging slapen.
Mirthe zei toen: "eve spelen zo!"
Ook zegt ze steeds: "Hoe laat is het?" en meteen er achteraan: "Neven voor 10"

Zondag 11 oktober; Lachen, gieren brullen

Gisteravond heeft Mirthe bij Joey gegeten en gespeeld.

Ze waren allebei door het dolle heen toen ze elkaar weer zagen. Na de vakantie in Centerparcs, hadden ze elkaar niet meer gezien. Ze hebben samen patatjes gegeten en dat was dolle pret.
Mirthe zei meteen "Zwemme" maar i.p.v. zwemmen gingen de kids lekker slapen en konden de papa's en mama's fonduen.

Vanmiddag tijdens Mirthe haar middagdutje heeft ze weer niet geslapen, maar wel weer gepoept en er weer heerlijk mee zitten spelen.
Ze moest toen voor de 2e keer vandaag in bad, wat ze zelf helemaal niet erg vond.
Na de 2e baddersessie zeiden we tegen haar dat ze een klein poepfabriek(je) was en heeft John een luier op haar hoofd gezet.

Hieronder zie je het resultaat. Wij waren in ieder geval in tranen van het lachen.                                  

Donderdag 8 oktober; Doktersbezoek

Vanmorgen even met Mirthe naar de dokter geweest. Ze kan al een paar weken niet zo best naar de wc (oftewel in haar luier)

Dinsdag op woensdagnacht had ze zoveel last en toen er uiteindelijk een harde keutel tevoorschijn kwam, ging ze lekker slapen.

Gistermorgen even naar de huisarts gebeld en ze mocht vandaag langskomen. En wat denk je: Is ze gisteren bij oma, is alles eruit gekomen en was het eigelijk niet meer nodig om naar de dokter te gaan.
Ze heeft het in ieder geval in de pc gezet en als ze weer last krijg, kan ik bellen en een drankje halen.

Ik heb het meteen even over het plekje op haar hoofd gehad. Ze heeft vanaf haar geboorte een klein plekje op haar hoofd. Net na de geboorte zat er een korstje en dat is later een litteken geworden. Niemand die kon verklaren wat het nu eigenlijk was.
Het groeit echter wel mee en zijn we bang dat als ze straks een volwassen hoofd heeft, ze een hele grote kale plek op haar hoofd heeft.
Aan de ene kant denk ik bij mezelf: Waar maak je je druk om, want er zijn ergere dingen in de wereld dat een kaal plekje op je hoofd, maar aan de andere kant, wil ik ook niet dat Mirthe, als ze puber is en met een kale plek op haar hoofd zit, zegt: Waarom hebben jullie er nooit naar laten kijken.
Met deze gedachte adviseerde de huisarts om er door een dermatoloog naar te laten kijken. Misschien weten zij wat het is en wat er eventueel aan gedaan kan worden.
Ze kan op 9 november terecht bij de dermatoloog.

Vanmiddag heeft ze bij oma weer niet geslapen en ze lag even na 6 uur al uitgeteld op bed en we hebben haar niet meer gehoord.

Maandag 5 oktober

Afgelopen woensdag, op de geboortedag van Julian, is Mirthe ook meegeweest naar de begraafplaats. Ze pakte meteen de beer en toen ze de bloemen en ballon zag riep ze een paar keer: Leuk, Leuk!

Gelukkig maar dat ze de ernst van de situatie niet in ziet.

Ze is meegeweest naar het Sophia. We konden niet merken aan haar dat ze het ziekenhuis herkende, maar ze voelde zich er wel thuis.
Ze liep contstant heen en weer en liep de gang in waar Julian heeft gelegen. Ook klom ze steeds in en uit de buggy.
We zijn later nog even gaan shoppen in de stad en toen ik ze uiteindelijk in de auto zette, zei ze: "mooi geweest"
Ze was het duidelijk zat!!

Vanmorgen heeft Mirthe voor het eerst alleen haar fles op het grote bed opgedronken en heeft ze heerlijk tv liggen kijken. Ik wist niet wat ik meemaakte.
Ze ging er heerlijk voor liggen en heeft het hele ritueel van Piet Piraat, Plop, Koekeloere enz.
Later heeft ze ook nog heerlijk boven gespeeld. Kortom ze was superlief.


Vanmiddag kwam Mirthe ineens met de kinderstoel aangeschoven en zette hem voor de tafel. Ze klom zelf in de stoel en zei: "ijsje eten"
Gisteravond heeft ze na het eten ook een mini cornetto op en die vond ze heerlijk en die wilde ze nu weer.
Ik heb toen gezegd dat het nog geen etenstijd was en als ze haar prak op zou eten, zou ze weer een ijsje krijgen.
Nou, die prak is mislukt. We aten hutspot en ze heeft 4 blokjes spek op en nam een hapje van haar prak en dit spuugde ze meteen uit. Ze vond het duidelijk niet lekker.
We hebben toen gezegd, dat ze nog 1 hapje moest nemen, voordat het ijsje op tafel zou verschijnen. Dit deed ze dan toch wel, maar ook dit spuugde ze uit.
Maar goed, doordat ze het wel geprobeerd had, had ze toch wel een ijsje verdiend.

Vanavond in haar bed riep ze een aantal keer: "Liano, Liano. Liano" en had ze het ook over "blokjes spelen."
Wat zou er toch in dat koppie omgaan?