Zaterdag 21 november; Intocht Sinterklaas

Gisteren is Sinterklaas dan in Stellendam aangekomen.

We zagen er als een berg tegen op en hadden al 2 nachten heel slecht geslapen.
Maar goed, toch de stoute schoenen aangetrokken en met Mirthe naar de intocht gegaan. Verstand op nul en net doen of je het hartstikke leuk vind en er niets aan de hand is.
We kwamen aan bij de haven en daar werden er allemaal ballonnen uitgedeeld. Er was een ballonnenwedstrijd georganiseerd.
Gelukkig had ik dit al eerder in de krant gelezen en konden we ons er op voorbereiden, want wij denken bij ballonnen natuurlijk meteen aan Julian.

Bij het zien van al die kinderen en het horen van alle sinterklaasmuziek werd het me toch even te veel en zijn de nodige tranen gevallen. Daarna was voor mij de spanning er af en konden we toch min of meer gaan genieten van Mirthe en de rest van de intocht.
Mirthe houdt in tegenstelling tot haar grote broer absoluut niet van ballonnen en wilde meteen naar "huusje" toe! Wat moet dat worden, dachten we.
Maar goed, even later toen de ballonnen waren opgelaten, had Mirthe het ook naar haar zin.

Mirthe had wel even nodig om aan al die Pieten te wennen, maar toen ze eenmaal doorhad dat ze pepernoten en "kruudneutjes" uitdeelden, vond ze ze toch wel leuk.

Nadat de sint was aangekomen zijn we richting het Oranjeplein gegaan en daarna naar het Haegse Huus. Het was voor John de 1e keer sinds de begrafenis van Julian dat hij in het Haegse Huus kwam. Ik had deze vuurdoop (gelukkig) al een keer eerder gehad.

Mirthe genoot ontzettend van alle kinderen, Pieten, muziek en Sinterklaas.
Mirthe werd helemaal enthousiast bij het zien van het paard van Sinterklaas en ze wilde het paard meteen aaien.

Eenmaal binnen had Mirthe ook al snel haar draai gevonden en deed lekker mee met de andere kinderen
Mirthe is helemaal weg van sterretjes. Pas hebben we verteld dat Julian ook een sterretje is geworden. Ze vond een klein sterretje op de grond en liet die vol trots aan zwarte Piet zien. (Heeft dit zo moeten zijn? Sterretjes horen toch bij kerst, wat deed dit sterretje dan op de grond?)

De zwarte Pieten hebben allemaal nog Tsjoe Tsjoe wah gezongen en gedanst. Mirthe kent dit al van de peutergym. Wij kennen het ook van de minidisco op Kos en in Turkije. Weer een beetje "Julian" wat terug kwam!

Na het sinterklaasfeest stonden we nog even te praten en Mirthe was al met een stroom kinderen naar de deur gelopen en daar deelden de pieten chocoladeletters uit. Mirthe had er meteen al één te pakken. Ze wist niet eens wat het was en waar kwam ze mee terug? Ja, met de letter J (hoe kan het ook anders)

Eenmaal thuisgekomen zijn er nog Pieten langsgeweest. Dit was ook erg leuk. Ze hebben allemaal een cadeautje gekregen en wilde Mirthe wel heel even op de foto met de "Wheely" Piet.

Mirthe heeft genoten van alles en was erg moe. Wij waren ook total loss van alle emoties en gemengde gevoelens, maar dit hebben we ook weer overwonnen.

Alle eerste keren zonder Julian zijn moeilijk en zo ook de intocht van sinterklaas. Al met al hebben we er toch ook van genoten.

Donderdag 19 november: Klimmen

Mirthe is nog steeds erg trots op de auto van mama.

Iedere morgen rent ze naar de garage en zegt ze: NIEUWE AUTO! GAAF!!!

Ze begint steeds meer te kletsen. Haar jas wil ze nu ophangen aan de "pakstok"
Ook kent ze inmiddels al een heel eind van het liedje sinterklaas kapoentje.
Ze weet ook heel goed dat Sinterklaas cadeautjes meeneemt.
Ben benieuwd wat ze zaterdag van de intocht van de sint en zijn pieten zal vinden.

Ze wordt ook steeds ondeugender en momenteel is haar favoriet lekker klimmen op de bank:

Ook gaat ze steeds beter alleen spelen. Zeker als we 's morgens lekker rustig aan doen en ze boven kan spelen. Ze wilde de beer en haar kroeltje in bad doen.
Mirthe had de grootste lol!!!!

Ook gaat ze steeds vaker op de kamer van Julian spelen. De autootjes van Bob de bouwer en Thomas de trein zijn momenteel favoriet.

Donderdag 12 november; Peuterochtend in de bieb

Dinsdag weer met Mirthe naar de peutergym geweest. Toen ik 's morgens aan haar vroeg: "Wat gaan we vandaag doen?"

Antwoordde Mirthe: naar de GYM PEUTER!!!

Woensdag is Mirthe met oma Lieneke naar de peuterochtend in de bibliotheek geweest.
Mirthe vond het geweldig. Eerst een boekje lezen in de kring en limonade drinken. Later zelf spelen en een tas plakken. Als laatste met z'n allen "Jan Huigen in de ton" zingen. Dit was voor Mirthe een echt succesnummer.

Maandag 9 november; Bezoek aan de dermatoloog

Vandaag zijn we met Mirthe naar de dermatoloog geweest. Ze heeft al vanaf haar geboorte een kaal plekje op haar hoofd. Na haar geboorte was het een korstje en is daarna een litteken geworden.

Niemand (verloskundige, huisarts) wist hoe het ontstaan was.
De verloskundige zei toen: "Je zou denken dat het bijvoorbeeld met een vliezenbreker ontstaan zou kunnen zijn"
Dit kon niet want er zijn helemaal geen attributen aan te pas gekomen.

Maar goed; na 4 dagen werd Julian ziek en hebben we er geen aandacht meer aan besteed. Want wat was er nu belangrijk? Een levensbedreigende ziekte of een klein litteken op je hoofd, waar je gewoon 100 mee kan worden.

Nu zijn we een hele poos verder en het kale plekje groeit met haar hoofd mee en wordt dus toch steeds groter.
We zagen het in de eerste instantie helemaal niet zitten om weer die medische molen in te gaan.
Later bedachten we wel, dat het voor Mirthe misschien een probleem kan worden als ze in de pubertijd komt.
Want welke puber wil en nu een kale plek op haar hoofd?
We willen ook niet dat Mirthe zegt als ze 18 is: "Waarom hebben jullie er nooit naar laten kijken?"

Om die reden hadden we afgesproken, dat als we een keer bij de huisarts zouden moeten zijn, we het meteen zouden vragen of er misschien iets aan gedaan kan worden.
Pas geleden heb ik het aangekaart bij de dokter en zij verwees ons door naar de dermatoloog.
De dermatoloog wist ook niet wat het was. Het is in ieder geval niets verontrustends. (zo ver waren we zelf ook al)
Ze vond het dan ook niet nodig om een biopt te nemen van het plekje en dat vonden wij ook niet nodig
Het is duidelijk littekenweefsel, alleen is het een raadsel hoe het is ontstaan.
Ze stelde voor om het aan een plastisch chirurg te laten zien. Misschien kan hij het mooi bij elkaar maken, zodat de huid in ieder geval bedekt is met haar en het veel minder opvalt.
We wachten nu op een oproep van de chirurg en kijken we wat zijn/haar advies is.

Mirthe vond het allemaal maar niets, dat gepluk aan haar hoofd. Ze wilde ook niet dat er een foto van gemaakt zou worden.
We hebben haar in de houtgreep moeten nemen om toch de foto te laten maken.
Gelukkig waren haar tranen zo weer verdwenen, toen ze een cadeautje uit mocht kiezen uit de bak.

Zondag 8 november

Mirthe gaat mama tegenwoordig ook opvoeden. Gistermorgen gooide ik (al was het helemaal niet hard) haar leesboekjes op het grote bed, zodat ze die kon gaan lezen.

Zei Mirthe: Ohoh Mama, niet gooien!!! Tja, of ik mezelf hoor praten.

Vanmiddag zijn we gaan wandelen en Mirthe wilde haar kinderwagen meenemen. Op een gegeven moment stopte ze en zei tegen haar pop: Popje, luisteren!!
Dit had ze natuurlijk ook al vaker gehoord.

Het is ook een echt meisje. Iedere keer doet ze zelf haar crocs aan en wil het liefst een rokje aan.
Vandaag wilde ze echter haar "nieknousen" aan. We hebben toen weer erg om haar moeten lachen.

Dinsdag 3 november

Mirthe is een echte ondeugd!

Vorige week was ze met haar speelgoed plumeau aan het spelen en ging de douchecabine schoonmaken.
Even later hoorde ik haar zeggen: Ohoh Mirthe, NAT!
Ik rende naar de douche en wat bleek?
Mirthe was ook maar aan de wc begonnen. Ze had haar plumeau in de pot gestopt en er weer uitgehaald en vandaar dat alles nat was.

De nieuwe auto van mama vindt Mirthe erg: "GAAF"
We kwamen niet meer bij toen ze dat zei.

Gisteren zijn we naar Aralia (tuincentrum) gegaan waar de kerstshow al begonnen was.
Mirthe vond het allemaal erg leuk en ze zag overal sterretjes. Nog een ster en nog een ster en een "glote" ster.
Ook vond ze de kroelende ijsberen en de zingende pinguins erg leuk.

Vandaag zijn we naar de peutergym geweest en heeft ze weer lekker gesprongen en gegleden.
Ze was wel een beetje lui en ging languit op de grote dikke mat liggen.
Het allerleukste vind ze wel het liedje van de Molen.

Zaterdag zijn we voor het eerst naar de bibliotheek geweest, althans om voor Mirthe boekjes te halen.
Eerst haalde ik boeken voor mezelf en riep iedere keer: "nergens aankomen!"
Later had ze de kinderhoek ontdekt en ging op haar gemak een boekje zitten lezen.
Ik riep toen dat ze dat boekje wel mee mocht nemen maar Mirthe wilde het boekje "terug halen" (terug brengen)
Ze snapte er helemaal niets van, dat ze de boekjes mee mocht nemen.

Zondag, tijdens pyjama dag heeft ze lekker zitten lezen.

vrijdag 30 oktober; Mirthe toch ziek geworden.

Mirthe was gisteren ziek. Ze was heel schor en was net een zeehond met dat schorre geblaf.
Ook had ze 39 graden koorts en zat de hele tijd als een dood vogeltje op de bank tegen je aan tv te kijken. Ik was aan het werk, maar oma Lieneke belde of ik naar huis wilde komen. Ze kon het niet aanzien om een kind zo ziek te zien. Na alles wat er gebeurd is met Julian, zit de schrik er wel goed in.
Ze heeft een hele tijd naar een dvd van Moddy (Noddy) gekeken en vond ze ook wel leuk.

Vandaag ging het al weer een stuk beter en heeft ze lekker gespeeld en nog een heel stuk gewandeld.