Zondag 23 mei; Ziek en uit logeren

Donderdag op vrijdagnacht werden we wakker, omdat Mirthe huilde. Ze had overgegeven.
Gelukkig was het niet veel en hoefde niet meteen haar hele bed verschoond te worden. We zijn toen weer gaan slapen.
Rond een uur of 9 ben ik maar eens bij haar gaan kijken. Normaal is ze tegenwoordig rond 7.00 uur al van de partij en nu had ik haar nog steeds niet gehoord.
Eenmaal op haar kamer, tilde ze haar hoofd op en wilde ze toch wel naar het grote bed om een fles te drinken.
Ze was totaal niet fit. Ik ben toen een fles gaan halen, maar die heeft ze uiteindelijk niet opgedronken.
Ze lag er als een zielig hoopje bij en je zag haar steeds beroerder worden. Ze begon te zweten en niet veel later moest ze weer overgeven.
Nu had ik bij voorbaat al een bakje gepakt en zat er verder niets onder.

Een poosje later zijn we naar beneden gegaan en hebben we ons op de bank geïnstalleerd. Zo hebben we de hele morgen gezeten. Ze heeft denk ik alles bij elkaar 10 minuten gespeeld en verder heeft ze zomaar gelegen en dvd gekeken.
Aan het eind van de middag knapte ze wat op en begon een beetje te spelen en had ze het ergste weer gehad.

Zaterdagmorgen is Mirthe al vroeg naar oma Leuni gegaan. Papa moest voetballen en mama moest het rustig aan doen, omdat ze pijn in haar buik had. Ze is daar ook blijven logeren. Ze heeft het goed naar haar zin gehad. Volgens het ritueel zijn ze weer naar de geitjes geweest en ook dat vond Mirthe weer gezellig.

Vandaag was ze wel total loss van haar uitstapje en haar humeur was niet al te best. Maar goed, na vanmiddag een poos geslapen te hebben, was ze weer de "oude" Mirthe.
We hebben toen samen op de laptop allemaal filmpjes van Mirthe zitten kijken en dit vond ze reuze interessant.

Ze was ook weer lekker op dreef. Op een gegeven moment maakte ze haar buik bloot en zei: "Ik heb een baby in mijn buik. Terwijl ze over haar buik wreef zei ze:  "Voel je het bewegen?"
we kwamen natuurlijk niet meer bij van het lachen.

Donderdag 20 mei: Peuterspeelzaal

Gistermorgen is Mirthe met opa op stap geweest. Ze zijn weer naar de kipjes geweest en hebben alle glijbanen gehad, die ze op hun weg tegenkwamen.
Bij thuiskomst wilde Mirthe nog even in de zandbak spelen. Ze wilde dat opa ook op de zandbak kwam zitten. Opa zei: "Dat gaat niet, want dan zak ik erdoor heen".
Mirthe antwoordde: "Niet zeuren, anders moet je in de bijkeuken!"
Opa heeft toen toch maar naar haar geluisterd, met als gevolg dat er wel een nieuwe zandbak gekocht moet gaan worden.

Vandaag is Mirthe voor het eerst naar de peuterspeelzaal geweest. Gelukkig was mama net op tijd uit het ziekenhuis om haar zelf weg te brengen. Mama was vanmorgen kwijt en ze dacht dat mama aan het werk was.
Papa vertelde haar dat mama buikpijn had en in het ziekenhuis had geslapen. Hij vertelde haar ook dat hij haar dan op de peuterspeelzaal zou brengen.
Mirthe vond dit blijkbaar niet zo'n goed idee, want ze heeft de hele morgen het onderwerp "peuterspeelzaal" vermeden.

Om 11 uur is ze nog een poosje naar bed gegaan en de verrassing was groot toen bij het wakker worden, mama weer thuis was.

Eenmaal op de speelzaal aangekomen, ging ze meteen spelen. Ze keek haar ogen uit!!!
Het afscheid nemen viel haar toch wel zwaar, maar gelukkig verdwenen met papa en mama ook de tranen als sneeuw voor de zon.

Ze heeft het heel goed naar haar zin gehad en lekker meegedaan met de klas. Toen het tijd was, mochten de ouders het plein oplopen en hoorde ik Mirthe heel hard roepen: : "JAAAAAA, daar is mama weer!!!

Ivonne (mama van Joey) was hulpmoeder en zij heeft nog foto's gemaakt. Deze volgen later......

Maandag 17 mei: Controle ziekenhuis Mirthe

Mirthe moest vandaag op controle in het ziekenhuis vanwege het plekje op haar hoofd, waaraan ze vorige week is geopereerd.
Alles zag er goed uit en de arts was tevreden!!!
Papa vroeg aan Mirthe: "Wat moeten we nog aan de dokter vragen?"
John bedoelde dat ze moest vragen of ze haar haren al weer mag wassen.
En wat denk je wat mevrouw vroeg? "Mag ik weer koppeltje duiken?"
De dokter moest erg lachen, maar vond dat nog even niet zo'n goed idee.
Wel mag ze weer douchen en haar haren wassen. De hechtingen laten dan vanzelf los en zal het geheel verder genezen.

Zaterdag 15 mei; Mirthe heeft geen last van de operatie

Mirthe heeft totaal geen last gehad van de operatie aan haar hoofd. Maandagavond hebben we haar uit voorzorg nog paracetamol gegeven, maar dit was achteraf gezien niet nodig.
Ze weet niet eens wat ze precies op haar hoofd heeft.
Dinsdagmorgen wilde ze al koppeltje duiken, alleen vonden wij dit niet zo'n goed idee.
We mogen haar haar niet wassen en ze moet een beetje rustig aan doen. Dat valt niet mee voor een kind wat altijd in beweging is.

Vanmorgen zijn we  bij de geitjes geweest. Meestal gaat ze hier met de opa's en oma's naartoe, maar ze wilde ook wel een keer met mama en papa.
Uiteraard kreeg ze van ons ook een ijsje en ze wil dan altijd aan hetzelfde tafeltje zitten.
Het was een speciale dag op de Mekkerstee en er was een springkussen en ook liepen er paardjes, waarop de kinderen mochten rijden. Mirthe vond de paardjes reuze interessant, maar erop rijden wilde ze niet.
We hebben nog bij het varken gekeken en de biggetjes waren heel erg gegroeid.
Het varken kietelde met zijn neus nog aan Mirthe d'r laarsjes en Mirthe vond dat uiteraard niets.

Maandag 10 mei; Mirthe naar het ziekenhuis

Vanmorgen moesten we om 7.00 uur al in het ziekenhuis in Dirksland zijn. Kinderen worden altijd als eerste geopereerd en zo was ze om 8.00 uur als eerste aan de beurt.

We mochten ons melden op de kinderafdeling. Dit is voor ons bekend terrein. Mirthe kreeg een kamer toegewezen en werd er emla (toverzalf) geplakt voor het infuus te prikken.
Gelukkig kreeg ze een kapje en werd er pas een infuus geprikt als ze in slaap was.
Ook kreeg ze een armbandje met haar naam op, zodat de slaapdokter ook wist wie ze was en op welke afdeling ze thuishoorde.
Mirthe wilde dit bandje eerst niet om, maar toen papa vertelde dat ze dan wel een "Sexy Lady" zou zijn, lachte ze en was ze helemaal trots op haar nieuwe aanwinst.

Zo, Mirthe was er klaar voor. Ze wilde een dvd kijken. We hadden de kleine dvd speler meegenomen. Deze heeft al eerder overuren gedraaid in het ziekenhuis, maar kwam nu weer goed van pas.
Het was dan ook geen gezicht om Mirthe in een ziekenhuisbed, met emla op haar, speen in haar mond, een dvd te zien kijken. Ze leek als 2 druppels water op Julian

Mama is meegegaan toen Mirthe in slaap gebracht werd. Julian wilde altijd dat papa meeging naar de slaapdokter en zodoende is mama ooit maar 1 keer met Julian meegeweest.
Mirthe keek wel een beetje vreemd toen mama zo'n gek pak aanmoest en ook nog een muts op haar hoofd.
Ze kreeg een kapje om in slaap te vallen. Dit vond ze maar niets en ze begon een beetje te huilen. Gelukkig viel ze even later in slaap.
Het is heel snel gegaan. Ze hebben het plekje (littekenweefsel) weggesneden en het weer aan elkaar gehecht. Op deze manier groeit er straks ook weer haar en zie je er niets meer van.
Om 8.45 uur mocht John al weer naar de uitslaapkamer, waar Mirthe al huilend bij één van de medewerkers op haar arm zat. Ze was haar speen kwijt, maar papa kon haar troosten, want hij had haar speen weer meegenomen.
Even later mocht Mirthe al weer naar de kinderafdeling.
Onderweg huilde ze nog tranen met tuiten. Ik ben toen bij haar in bed gaan zitten en zo zijn we naar de afdeling gegaan.
Het ergste vond ze het infuus wat nog in haar hand zat. Zuster Petra heeft het infuus er maar meteen uitgehaald en zo voelde Mirthe zich een stuk beter.
Na een poosje wilde Mirthe een stukje ontbijtkoek en wat te drinken. Nadat ze iets binnen had gekregen, wilde ze gaan spelen in de speelkamer.
Omdat het zo goed ging, heeft de verpleegkundige gebeld of ze al naar huis mocht.
De chirurg is toen nog even komen kijken en kregen we groen licht om te vertrekken.
Mirthe wilde in de eerste instantie niet naar huis want, zo zei ze: "Ik vind het wel gezellig"
Papa en mama dachten hier anders over en wisten niet hoe snel we alles in moesten pakken en toen wilde Mirthe toch ook wel naar huis.
Rond 12 uur waren we al thuis. Dat is een uur of 5 vroeger als wat we verwacht hadden.
De hechtingen lossen vanzelf op en met paracetamol moeten we de eventuele pijn bestrijden.
Vooralsnog heeft ze geen pijn en ligt nu lekker in haar eigen bed een middagdutje te doen.
Ze leek niet eens in de gaten te hebben wat de slaapdokter nu eigenlijk had gedaan. Bij het naar bed gaan vanmiddag voelde ze pas voor het eerst aan haar hoofd en voelde ze de hechtingen zitten. Er zit niets overheen en het moet zo genezen. Volgens de arts geneest het zo het snelste.
Haar haar mag niet nat worden en we moeten haar een beetje rustig houden. Of dit laatste gaat lukken, betwijfel ik. Volgende week moeten we op controle en kunnen we dit hoofdstuk weer afsluiten.

Zaterdag 8 mei; Mirthe en haar "oude ledikant"

Vorige week hebben we verteld dat de baby in haar oude kamer komt te liggen. We noemen de kamer nu steeds "babykamer"
We hadden er al een beer ingelegd voor de baby, maar ze vind het interessanter om haar popje in het bed te leggen en er zelf bij te kruipen.
Ik heb haar verteld dat als de baby er is, ze niet meer in het bedje mag klimmen, maar of ze zich tegen die tijd aan die regel gaat houden is nog maar de vraag.
Ik denk dat dan toch de deurkrukken van deze kamer ook omhoog moeten. Ik ben bang dat er anders steevast 2 kindjes in één bed liggen en dat is niet de bedoeling.....

Maandag 3 mei; Baby's 2e moeder!!!

Mirthe is het hele weekend al verkouden en heeft menig uurtje op schoot gezeten dit weekend.
Dit zijn we dan ook absoluut niet van haar gewend. Normaal zit ze nog geen 3 seconden bij je, om vervolgens weer iets te gaan ondernemen.

Ik had pas de doos met babykleertjes naar beneden gehaald en Mirthe ging er meteen mee aan de haal.
Alles netjes over de verwarming leggen, zodat ze kunnen "drogen"
Ook pakte ze vaak een truitje en legde dit over haar kroeltje of over mijn buik, want het is tenslotte voor de baby.

Gisteren aaide ze over mijn buik en zei: "Baby, kom er uuuhuut!!!" Ze kan dus niet meer wachten tot dat de baby geboren wordt.
Ze weet precies wat er moet gebeuren als de baby gaat huilen, dan moeten we hem/haar een flesje geven.
Dan lekker kroelen met de baby en dat gaat de baby weer slapen. Als hij/zij dan in zijn/haar bedje ligt, moeten we een kroeltje geven en een tuutje.
Als de baby dan gaat huilen moeten we hem/haar nog een keer zijn/haar tuutje geven.
En als de baby blijft huilen, gaat de babyfoon uit...........
Dit laatste heeft mama verzonnen, maar heb ik nog maar niet aan Mirthe verteld.
Wel dat ze mag helpen als de baby in bad gaat en dan wil ze haartjes wassen......

Zelf is ze er helemaal van overtuigd dat er een babymeisje in mijn buik zit, al probeer ik haar wel wijs te maken dat er ook een mogelijkheid bestaat dat er een babyjongetje in mijn buik kan zitten.

Eén ding is zeker: of het een jongetje of een meisje wordt, hij/zij zal in ieder geval 2 moeders krijgen!!!