Mirthe is geboren op 27-12-2007 en sinds ze 4 dagen oud was, heeft haar grote broer Julian leukemie gekregen.Julian is helaas op 11-12-2008 overleden aan de gevolgen van zijn ziekte.
Doordat wij het eerste jaar van Mirthe vaak in het ziekenhuis bij Julian waren, hebben we een groot deel van haar babytijd gemist. D.m.v deze weblog proberen we voor haar een mooi naslagwerk van haar jeugd te maken.
Vanmiddag hebben we dan het Sinterklaasfeest gevierd. Mirthe was zenuwachtig of Sinterklaas wel langs zou komen.
Jammer hoor, want we hebben haar nooit bang gemaakt en alleen maar leuke verhalen over Sinterklaas verteld.
We hebben haar toen gerustgesteld dat we zeker wisten dat hij cadeautjes zou komen brengen, maar we wisten dan alleen niet of hij nog tijd had om binnen te komen, omdat hij bij heel veel kindjes langs moest.
Op een gegeven moment hoorden we een keihard gebons op de deur. Mirthe, Lieke en ook ikzelf schrok me rot.
Mirthe schrok enorm van de lading pepernoten die in de kamer gegooid werden.
"OPRUIMEN" huilde ze zielig!
Gelukkig werd ze wel blij bij het zien van alle cadeautjes. De kinderen zijn enorm verwend en het was weer een leuke middag.
Later vond Mirthe het zo leuk, dat ze zelfs mee zou willen in de zak.....
Het is wel fijn dat de Goedheiligman weer naar Spanje vertrokken is, zodat de rust weer een beetje terugkeert!
Vanmiddag hebben Mirthe en ik nog een poosje in de sneeuw gespeeld. Het was erg leuk!
We hebben een sneeuwpop gemaakt. Mirthe vond het ook ontzettend leuk om de sneeuw van de glijbaan te laten glijden.
Vanmiddag lag Mirthe zo'n 5 minuten in bed, toen ze gerommel hoorden. Er stonden 2 pieten voor de deur. Mirthe was meteen klaarwakker en vond het wel leuk, dit overwachte bezoek.
Ze wilde dan ook niet meer gaan slapen.
Oma Leuni kwam even langs en zag dat Mirthe niet sliep en zijn ze met de slee op pad gegaan. Mirthe vond het geweldig.
Lekker spelen in de sneeuw!
Heel enthousiast vertelde ze vanavond dat ze "KERST"ballen gegooid had!!!
(Mama was werken vandaag en papa is niet zo'n fotograaf, dus helaas geen foto's)
Vandaag kwam Sinteklaas op de peuterspeelzaal. Mirthe was wel een beetje verlegen en wilde steeds bij me op schoot zitten. Ze wilde dan ook absoluut niet bij Sinterklaas op schoot zitten.
Toen ik meeliep naar voren, wilde ze hem wel een handje geven, maar ze was verder niet echt enthousiast over het sinterklaasgebeuren. Ze heeft wel 10 x gevraagd of we al naar huis gingen.......
Vanmiddag zijn we op de slee weggegaan. Er lag genoeg sneeuw om een rondje te doen.
In de eerste instantie had ik geen snowboots en skibroek voor haar, maar de skibroek van vorig jaar paste ze bij nader inzien toch nog wel.
Ivonne kwam nog snowboots van Joey brengen, die voor hem te klein waren. Ook had ze nog een skibroek van Julian, die nu voor Joey ook te klein is. Deze kan Mirthe nu ook aan.
Zo konden we dan toch de kou gaan trotseren.
Mirthe heeft eerst een heel stuk op de slee gezeten en daarna een heel stuk gewandeld. Ze vond het heerlijk in de sneeuw.
Het was dan ook heerlijk om buiten te zijn!!!
Vandaag kwam sinterklaas op de peutergym. Mirthe vond het erg leuk, maar ook wel spannend.
Eenmaal in de gymzaal aangekomen, vroeg ze meteen: "Waar is Sinterklaas nu?"
Ik antwoordde dat we gewoon zouden gaan gymen en dat Sinterklaas vanzalf wel zou komen kijken.
Na een poosje kwam de goedheiligman en zijn knecht dan binnengelopen. Ik vroeg aan Mirthe of ze Sinterklaas een handje wilde geven, maar dat wilde ze niet.
Wel gaf ze netjes antwoord toen Piet aan haar vroeg wat ze in haar schoen had gekregen. "Een boekje van bobbie", antwoordde Mirthe.
Op een gegeven moment ging zwarte Piet ook meegymen. Mirthe stond zich echt uit te sloven voor sint en piet.
Ze vond het geweldig, als ze maar niet te dichtbij kwamen, want toch vond ze het stiekem toch wel een beetje eng
De kinderen moesten een soort parcours afleggen en cadeautjes in een mand gooien, als een echte zwarte Piet. Nadat alles was gedaan, moesten de kinderen allemaal in een kring gaan zitten en kregen ze allemaal een "Pietendiploma".
Mirthe liep toen wel (samen met mij) naar voren om het diploma en het cadeautje van Sinterklaas in ontvangst te nemen.
Ze wilde niet op de foto met Sinteklaas en zwarte Piet.
Gelukkig "wilde" Lieke wel en is zijn met hen op de foto gegaan.
Al dagen zag ik er tegenop om de sint weer te verwelkomen!
Alle herinneringen aan het sinterklaasfeest met Julian kwamen de afgelopen dagen steeds weer voorbij!
Toen ik vanmorgen zei dat ik zo zenuwachtig was, grapte John nog: "Ben je soms bang dat je mee moet in de zak?"
Maar goed, hij wist natuurlijk ook wel beter!
Mirthe had er veel zin in en net voordat we weg gingen ging ze zon ook nog schijnen. Tja, wie zou daar nu voor gezorgd hebben, zo op het laatste moment......
Eenmaal bij de Oude haven aangekomen zagen we de ballonnen weer. Ik had me hier al op voorbereid dat die er weer zouden zijn. Vorig jaar schrokken we ons te pletter toen we er achter kwamen dat de kinderen nog ballonnen op mochten laten. Gelukkig waren het ook deze keer geen witte.....
We hadden een mooi plekje uitgekozen waar we Sinterklaas goed zouden zien, totdat we erachter kwamen dat we vlak naast een geluidsbox stonden.
Mirthe was meteen in paniek, want mevrouw houdt niet van herrie.
We zijn toen een stukje verder gelopen, waar het geluid niet zo hard was en we toch hopelijk wat konden zien.
Het duurde wel even voordat de sint aan kwam varen. Mirthe had toen al 3x gezegd dat ze naar "binnen" wilde. (Ze bedoelde hiermee dat ze naar de gymzaal wilde, waar het feest verder zou gaan)
Doordat we toch wat verder weg stonden, heeft Mirthe bijna niets gezien van het hele sinterklaasgebeuren.
Wel is ze nog op de foto geweest met Zwarte Piet en heeft ze nog pepernoten gescoord. Ze heeft Zwarte Piet nog een handje gegeven en netjes "dank je wel" gezegd.
Ik stond ondertussen met tranen in mijn ogen toen Sinterklaas aankwam, maar dat heeft Mirthe gelukkig niet gezien.
Op een gegeven moment gingen we dan eindelijk lopen richting het dorp, waar we de ballonnen gingen oplaten.
Dit duurde allemaal veel te lang naar Mirthe d'r zin, maar uiteindelijk gingen we dan "eindelijk" naar het Haegse Huus voor het Sinterklaasfeest.
We hadden het geluk dat we een poosje naast Sinterklaas op zijn paard hebben gelopen, zodat ze Sinterklaas nog wel op haar gemak kon bewonderen. Wat ze vind Sinterklaas en zwarte Piet tenslotte toch wel erg lief!!!!
Tot haar verbazing zag ze op een gegeven moment dat het paard begon te poepen. "Dat moet hij toch op de wc doen!?" zei Mirthe
Eenmaal in de gymzaal aangekomen had Mirthe een mooi plekje op één van de banken gevonden. Alleen toen kwam het geluidsprobleem van Mirthe weer bovendrijven, want nadat er 2 woorden door de microfoon gesproken werden, begon Mirthe keihard te huilen en wilde naar "huusje" toe.
Na (voor de zoveelste keer) uitgelegd te hebben dat de harde muziek en geluid bij het feest horen en dat ze er niet bang voor hoeft te zijn, was ze niet om te praten en bleef ze bij haar besluit dat ze naar huis wilde.
Het was ontzettend jammer dat ze naar huis wilde, want ik weet zeker dat ze het hele feest ontzettend leuk had gevonden. Jammer hoor, dat haar angst voor harde geluiden juist nu weer boven kwam drijven.
Gelukkig komt de Sint en zijn pieten nog op de peuterspeelzaal, waar ze hopelijk wel van het sinterklaasfeest genieten.
Ook hebben we nog bericht gehad van "de Hoofdpiet", dat hij misschien nog bij ons thuis langs komt, wat Mirthe waarschijnlijk ook heel leuk zal vinden!
Vanavond wilde Mirthe haar schoen zetten en heeft ze uit volle borst gezongen voor Sinterklaas, in de hoop dat er morgen een cadeautje in haar schoen zal zitten........
.gif)
