Dinsdag 14 december; Mirthe wil een onderbroek aan

Vanmiddag kwam Mirthe uit bed en zei:  "Ik wil een onderbroek aan en geen luierbroekje!"
Ik was erg benieuwd hoe het zou gaan met alleen een onderbroek aan.
Het ging hartstikke goed en ze is de hele middag droog gebleven en plaste ze iedere keer netjes op het potje of op de wc.

Nog steeds is ze regelmatig droog 's morgens als ze uit bed komt en doet ze dan een grote plas op de wc.
Ze wilde vanavond ook geen luierbroekje aan toen ze naar bed ging, maar dat vond ik nog wel een beetje risicovol en heb gezegd dat ze morgen weer een onderbroek aan mag.
Ik zei tegen haar; "Mama is een beetje bang, als je lekker ligt te slapen, je vergeet dat je geen luierbroekje aan hebt en dat je dan in je broek plast."
Ze wil morgen ook naar de peuterspeelzaal een onderbroek aan. Als ze echt wil mag ze het van mij wel proberen. Dan maar een extra setje kleding in de tas.
Ben benieuwd..........

Zaterdag 11 december; De Herdenkingsdag van Julian

Tja, wat ga je doen op de sterfdag van Julian. Het is absoluut geen "normale" dag. Het is een dag vol herinneringen en emoties.
We wilden deze dag zeker niet onopgemerkt voorbij laten gaan. De afgelopen dagen kwamen alle herinneringen aan de laatste dagen weer boven.
De laatste woorden die Julian tegen ons gezegd heeft, ("Gaan jullie nou maar, tot zo!") zullen we nooit meer vergeten en staan voor altijd in ons geheugen gegrift.

We hebben weer een mooi bloemstuk laten maken voor op Julian z'n grafje. Ik had ook 2 kikaberen gekocht en die heeft Mirthe namens haarzelf en Lieke neergezet.





Nadat we bij Julian geweest waren zijn we weer richting Rotterdam vertrokken, richting het Sophia Kinderziekenhuis.
We wilden graag naar  het Stiltecentrum in het ziekenhuis gaan. Ik had een gedicht gemaakt met een foto van Julian en die wilden we graag in het herdenkingsschrift plakken.

In deze ruimte ligt een schrift, waar een ieder die er behoefte aan heeft, iets in kan schrijven/plakken.
Ook liggen alle boeken met herdenkingskaartjes van overleden kinderen in het stiltecentrum.
We hebben het boek opgezocht van de overleden kinderen in de 2e helft van 2008. (Helaas zijn er heel veel boeken) We gingen het doorbladeren en we kwamen allerlei foto's, plaatjes, handafdrukken, voetafdrukjes tegen. Mirthe vond het reuze interessant allemaal.
Nadat we de foto + tekst van Julian hadden gevonden en gelezen hadden, hebben we het album weer dicht gedaan.
"Dat was een leuk boek!," riep Mirthe uit
Het is maar goed dat ze niet weet wat voor ellende er allemaal achter die boeken schuilt.
We moesten er eigenlijk wel een beetje om lachen. De onbevangenheid hoe Mirthe dit allemaal beleefd, al gaat ze wel steeds meer in de gaten krijgen.
Pas vroeg ze: "Mama, Lieke blijft toch wel bij ons wonen?" Ze heeft dus toch wel in de gaten dat het niet allemaal vanzelfsprekend is en dat er toch wel iets ergs is gebeurd.

Nadat we nog een kaarsje hadden aangestoken in het Stiltecentrum, zijn we in de hal van het ziekenhuis nog een broodje gaan eten. Mirthe heeft zelfs een heel croissantje op, terwijl ze in de auto ook al snoepjes en chips gegeten had.

Na ons bezoekje aan het Sophia, zijn we naar Zoetermeer gegaan, naar Cees en Cora. Ze hadden ons uitgenodigd om te komen. We waren dit al een hele tijd van plan en iedere keer kwam er niet van.
Op een gegeven moment gingen we een datum prikken en kwamen we op 11 december uit.
Ze zeiden: "Komen jullie maar gezellig hier naar toe, dan hebben jullie wat afleiding op deze moeilijke dag.
Ze hadden ook voorgesteld om te gaan skieën in Snowworld, wat ook in Zoetermeer is.
Als je mij een half jaar geleden gezegd had, dat we zouden gaan skieën op de dag dat Julian is overleden, had ik je voor gek verklaard.
Op de geboortedag van Julian vinden we het wel gepast om als gezin iets leuks te gaan doen, maar op zo'n trieste dag, vond ik dat nooit een goed idee.
Maar goed, een mens kan veranderen en we vonden het toch wel een heel goed idee en zeker een goede afleiding.
Dus gepakt en bezakt, kwamen we bij hen aan. Nadat we lekkere soep gegeten hadden zijn we dan richting skibaan gegaan.

We hadden gevraagd wat de kleinste maat skischoenen was, zodat Mirthe eventueel ook zou kunnen gaan skieën. De kleinste maat skischoenen is 25/26 en laat Mirthe nu maat 25 hebben!
We besloten om skischoenen en ski's voor haar te huren. Dit was een complete verrassing voor haar, want wij hadden tegen haar gezegd dat ze in de sneeuw mocht spelen en zelf wilde ze dan "kerstballen" gooien.
De kleine ski's voor Mirthe waren 80 cm en hebben we ze op de ski's gezet.
 

In de eerste intantie vond het het allemaal wel vreemd en nadat ze een keer met papa van de babyhelling was afgeweest, wilde ze ze uit en gaan spelen.

Even later kwam Cees aan en riep tegen Mirthe: "Ga je mee skieën?" En jawel hoor, ze deed de ski's weer aan.
Nu vond Mirthe het hartstikke leuk en op een gegeven moment ging ze "alleen" naar boven. (niemand hoefde haar vast te houden) Gieren van de pret, kwam ze iedere keer samen met Cees naar beneden.



Op een gegeven moment werd ze alleen heel licht aan haar jas vastgehouden en dacht Mirthe dat ze helemaal alleen naar beneden ging. Ze deed zelfs haar handjes op haar knietjes, toen ze naar beneden ging.
Later is ze ook nog met papa en mama gaan skieën. Ook dit  vond ze leuk! Ze wilde dan ook niet meer stoppen en zei tegen John: "Ik wil daar naar boven!" Ze bedoelde de gewone piste.
We hebben haar gezegd dat ze hier nu nog te klein voor was en dat ze de volgende keer wel helemaal naar boven mag. Wij dachten bij ons zelf, dan ben je weer een jaar ouder, want om nu een 2-jarige (dat is ze uiteindelijk nog steeds, hoewel ze bijna 3 is) helemaal naar boven te laten gaan, vonden we wel een beetje ver gaan.
Maar goed, zij (en wij ook) hebben in ieder geval genoten van het ski avontuur!

Zondag 5 december; Sinterklaas

Vanmiddag hebben we dan het Sinterklaasfeest gevierd. Mirthe was zenuwachtig of Sinterklaas wel langs zou komen.
Jammer hoor, want we hebben haar nooit bang gemaakt en alleen maar leuke verhalen over Sinterklaas verteld.
We hebben haar toen gerustgesteld dat we zeker wisten dat hij cadeautjes zou komen brengen, maar we wisten dan alleen niet of hij nog tijd had om binnen te komen, omdat hij bij heel veel kindjes langs moest.
Op een gegeven moment hoorden we een keihard gebons op de deur. Mirthe, Lieke en  ook ikzelf schrok me rot.
Mirthe schrok enorm van de lading pepernoten die in de kamer gegooid werden.
"OPRUIMEN" huilde ze zielig!
Gelukkig werd ze wel blij bij het zien van alle cadeautjes. De kinderen zijn enorm verwend en het was weer een leuke middag.

Later vond Mirthe het zo leuk, dat ze zelfs mee zou willen in de zak.....

Het is wel fijn dat de Goedheiligman weer naar Spanje vertrokken is, zodat de rust weer een beetje terugkeert!

Zaterdag 4 december; Nog meer sneeuwpret

Vanmiddag hebben Mirthe en ik nog een poosje in de sneeuw gespeeld. Het was erg leuk!
We hebben een sneeuwpop gemaakt. Mirthe vond het ook ontzettend leuk om de sneeuw van de glijbaan te laten glijden.

Vrijdag 3 december; Pietenbezoek en sneeuwpret

Vanmiddag lag Mirthe zo'n 5 minuten in bed, toen ze gerommel hoorden. Er stonden 2 pieten voor de deur. Mirthe was meteen klaarwakker en vond het wel leuk, dit overwachte bezoek.
Ze wilde dan ook niet meer gaan slapen.

Oma Leuni kwam even langs en zag dat Mirthe niet sliep en zijn ze met de slee op pad gegaan. Mirthe vond het geweldig.
Lekker spelen in de sneeuw!
Heel enthousiast vertelde ze vanavond dat ze "KERST"ballen gegooid had!!!

(Mama was werken vandaag en papa is niet zo'n fotograaf, dus helaas geen foto's)

Donderdag 2 december; Mirthe in de sneeuw

Vandaag kwam Sinteklaas op de peuterspeelzaal. Mirthe was wel een beetje verlegen en wilde steeds bij me op schoot zitten. Ze wilde dan ook absoluut niet bij Sinterklaas op schoot zitten.
Toen ik meeliep naar voren, wilde ze hem wel een handje geven, maar ze was verder niet echt enthousiast over het sinterklaasgebeuren. Ze heeft wel 10 x gevraagd of we al naar huis gingen.......

Vanmiddag zijn we op de slee weggegaan. Er lag genoeg sneeuw om een rondje te doen.
In de eerste instantie had ik geen snowboots en skibroek voor haar, maar de skibroek van vorig jaar paste ze bij nader inzien toch nog wel.
Ivonne kwam nog snowboots van Joey brengen, die voor hem te klein waren. Ook had ze nog een skibroek van Julian, die nu voor Joey ook te klein is. Deze kan Mirthe nu ook aan.
Zo konden we dan toch de kou gaan trotseren.
Mirthe heeft eerst een heel stuk op de slee gezeten en daarna een heel stuk gewandeld. Ze vond het heerlijk in de sneeuw.
Het was dan ook heerlijk om buiten te zijn!!!

Filmpje van Sinterklaas op de peutergym