Mirthe slaat haar middagdutje de laatste weken heel vaak over. Op zich gaat het best goed, alleen soms slaat de vermoeidheid wel toe in de loop van de dag.
Haar humeur is dan niet altijd even prettig, maar aan de andere kant hebben we onze avonden weer wel terug.
Als ze 's middags wel sliep was ze 's avonds toch niet echt moe en ging de raarste dingen verzinnen.
"Ik moet nog plassssseeeeeeen!"
"Ik wil nog een slokje driiinkeeeeen!"
"Ik ben mijn kroeltje kwijheit!
En nog tig andere smoezen om ons maar weer naar boven te laten lopen.
Nu is het: tanden poetsen, plassen, slokje water, 2 verhaaltjes, kroelen, een kus, een allerlaatste kus en dan horen we haar niet meer als ze eenmaal ligt.
Heerlijk om om 19 uur gewoon op de bank te kunnen ploffen en er niet eerst nog tig keer af te moeten om mevrouw een plezier te doen!!!
Tegenwoordig blijft ze 's morgens ook in haar bed liggen. Ze roept op een gegeven moment: "Is het al oooochteeeend?"
Zo niet, dan ga ik naar haar toe en zeg dat het nog geen ochtend is en dat ze moet gaan slapen.
Meestal bijft ze dan nog wel een half uur liggen en vaak is het dan wel ochtend.
Zo ja, dan roep ik dat ze mag komen en pas dan klimt ze uit haar bed.
Julian kwam ook nooit uit zijn bed en kwam er pas uit als we bij hem kwamen.
We dachten altijd dat ons wervelwindje Mirthe dit nooit zou doen, maar niets is minder waar.
Ze blijft keurig netjes liggen!!!