Vandaag hebben we Mirthe d'r 2e verjaardag gevierd. Ze kon bijna niet wachten totdat de taart werd aangesneden. De kaarsjes uitblazen wilde ze niet, dus heeft papa dat maar gedaan.
Mirthe is erg verwend en heeft veel cadeautjes gekregen. Ze is helemaal weg van de pop en de kinderstoel doe ze heeft gekregen. Ook de kassa en de boodschappen vond ze erg leuk. Nu maar hopen dat ze er ook zelf mee gaat spelen!! Pas zei ze tegen me: Mirthe, je moet zelf leren spelen, dus wie weet?
Ze heeft ook genoten van alle kinderen die er waren en ze hebben heerlijk samen gespeeld.
Van papa en mama heeft ze een keukentje gekregen. Ze vond het erg leuk. Ze ging "aapeltjes" (aardappelen) koken.
Nadat alle visite weg was, ging ze ook weer meteen koken. Op een gegeven moment hoorde ik ze zeggen: "Mirthe, IK BEN BEZIG!!" en even later: "Mirthe, ALSJEBLIEFT!!"
Tja, wie zijn woorden zullen dat geweest zijn?
Ze heeft zelfs vanavond nog met de stofzuiger gespeeld die ze al eerder van opa en oma had gekregen. Het geluid was weliswaar nog uit, maar goed, het begin is er.
Ze ligt nu uitgeteld in bed en sliep redelijk snel vanavond.
Mirthe is geboren op 27-12-2007 en sinds ze 4 dagen oud was, heeft haar grote broer Julian leukemie gekregen.Julian is helaas op 11-12-2008 overleden aan de gevolgen van zijn ziekte. Doordat wij het eerste jaar van Mirthe vaak in het ziekenhuis bij Julian waren, hebben we een groot deel van haar babytijd gemist. D.m.v deze weblog proberen we voor haar een mooi naslagwerk van haar jeugd te maken.
dinsdag 29 december 2009
maandag 28 december 2009
maandag 21 tot 28 december; Erperheide
Voor de 4e keer op rij zonder Julian met vakantie. Het was weer een vreemde gewaarwording om zonder onze knul te vertrekken. Mirthe had er wel zin in en we waren al zeker 5 minuten onderweg toen ze om iets te drinken vroeg. Nadat ze haar dorst gelest had, vroeg ze om een koekje. Het was nog eigenlijk nog wel een beetje te vroeg voor een koekje en ze accepteerde gelukkig ook een broodje ham. Dit heeft ze ongeveer voor de helft opgegeten. Ze heeft lekker een dvd gekeken en heeft ze zich goed vermaakt tijdens de toch wel wat lange reis. Door de sneeuw en de kou waren de wegen hier en daar wel glad geworden. Rond een uur of half 2 waren we dan toch in de Erperheide aangekomen.
We hebben alle spullen uitgeladen en het bedje voor Mirthe neergezet, zodat ze toch haar middagdutje kon doen. Ze zei toen ze binnenstapte: “Zo nu zijn we in huusje!” en meteen er achteraan: “Joey is er niet!” Nee, dat klopte. De vorige vakantie was Joey erbij, maar nu waren opa Jan en oma Lieneke van de partij. Mirthe heeft dan ook bijna niet geslapen en was toch wel erg moe geworden aan het eind van de middag. We zouden in de eerste instantie gaan zwemmen na het middagdutje van Mirthe, maar vanwege de vermoeidheid van Mirthe hebben we het programma maar verplaatst naar de volgende dag.
Mirthe was ook erg ondeugend. Ze lag nog geen 5 minuten in haar bed of ze stond al weer tussen het 1 persoonsbed en haar campingbedje. Waarschijnlijk is ze via haar eigen bed op het grote bed geklommen en heeft ze zich toen tussen de 2 bedden laten glijden. Ook heeft ze weer een nieuwe hobby ontwikkeld. Toen ze in haar bed lag, heeft ze ook stiekem een boekje van het grote bed gepakt en was heerlijk in haar bed gaan zitten lezen. Het vervelende was alleen dat ze het boekje in tig stukken had gescheurd en het hele boekje had gesloopt. Dinsdagmorgen na het ontbijt hebben we ons gereed gemaakt voor de zwembadsessie. Mirthe wilde meteen van de glijbaan. Oma bracht haar naar boven en beneden stond opa te wachten totdat ze weer in het water was geplonsd. De stroomversnelling vond Mirthe ook erg leuk. In dit bad duwde ze opa steeds kopje onder. Ze schaterde het uit van het lachen. Mirthe heeft wel wat teweeg gebracht. In de eerste plaats heeft ze opa zover gekregen dat hij zich in zwembroek hees en mee ging zwemmen en in de 2e plaats heeft ze zelfs oma kopje onder mogen duwen. Mirthe wilde ook steeds met papa of mama van de grote glijbaan, want deze ging natuurlijk veel harder dan de peuterglijbaan. Na het zwemmen moesten we haar meelokken door een zakje chips te beloven, anders wilde ze er zomaar niet uit. Ook het indoor speelparadijs was een groot succes. Mirthe heeft vaak torentjes gebouwd met oma.
Gegleden met papa en mama.Ook oma wilde een keer met Mirthe gaan glijden. Oma had echter hele gladde kleding aan en zijn ze dan ook stuiterend van de glijbaan naar beneden gekomen.
We hebben alle spullen uitgeladen en het bedje voor Mirthe neergezet, zodat ze toch haar middagdutje kon doen. Ze zei toen ze binnenstapte: “Zo nu zijn we in huusje!” en meteen er achteraan: “Joey is er niet!” Nee, dat klopte. De vorige vakantie was Joey erbij, maar nu waren opa Jan en oma Lieneke van de partij. Mirthe heeft dan ook bijna niet geslapen en was toch wel erg moe geworden aan het eind van de middag. We zouden in de eerste instantie gaan zwemmen na het middagdutje van Mirthe, maar vanwege de vermoeidheid van Mirthe hebben we het programma maar verplaatst naar de volgende dag.
Ook de ballenbak met glijbaan vond Mirthe ook leuk. Ze ging iedere keer naar boven met een balletje die ze dan eerst van de glijbaan af liet rollen om er vervolgens zelf achteraan te glijden. Het was zo mooi om dat glunderende koppie te zien. Het deed voor ons wel pijn om al die grotere kinderen plezier te zien hebben. Wat zou Julian dat ook leuk gevonden hebben!! De hele week hebben we zwemmend, spelend en relaxend doorgebracht. Als Mirthe sliep haalden we met opa en oma allerlei herinneringen aan Julian op. Dit alles gebeurde met een lach en een traan. Tja, dat lieve jongetje zullen we nooit meer vergeten en zal altijd als een rode draad door ons leven blijven lopen. Verder lekker een beetje lezen, puzzelen, computeren (al hadden we geen internet) lekker eten en vooral ook veel slapen.
Omdat ik zo’n afkeer van kerst heb gekregen (dit is niet van vandaag of gisteren, maar is al vele jaren het geval) hebben we op 1e kerstdag spaghetti gegeten en op 2e kerstdag nasi. In ieder geval geen traditioneel kerstdiner, maar de gewone hap. Op 3e kerstdag was Mirthe jarig en ze is al weer 2 jaar geworden! We hebben een slinger en wat lampions opgehangen. Mirthe is doodsbang voor ballonnen en wilden we haar niet op haar verjaardag bang maken. Het scheelde ons in ieder geval wat blaaswerk. We hadden nog een klein cadeautje voor haar gekocht, want haar “echte”verjaardagscadeau was een beetje te groot om mee te nemen en krijgt ze als we haar verjaardag thuis vieren. Van opa en oma heeft Mirthe een stofzuiger gekregen die ook kan praten, alleen Mirthe was een beetje bang van het geluid en heeft de stofzuiger totdat we naar huis gingen op de slaapkamer van opa en oma gestaan. De week is omgevlogen en we hebben het goed naar ons zin gehad, maar nu is het ook weer fijn om weer lekker thuis te zijn.
zondag 20 december 2009
Zondag 20 december; sneeuwpret
Vanmorgen lag er sneeuw, maar wilde Mirthe niet op de slee.
Ze vond het maar vreemd, maar vanmiddag toen ze uit bed kwam wilde ze het toch wel "pobere"
Eenmaal geïnstalleerd op de slee, vond Mirthe het toch wel erg leuk.
Ze lachte steeds toen papa hard ging rennen en Mirthe heel snel vooruit ging.
Op een gegeven moment ging papa iets te hard van de stoep af en viel Mirthe met slee en al op de grond.
Voor haar was toen de lol er wel een beetje af en wilde ze naar "huusie" toe.
Al met al heeft ze wel genoten van de sneeuw!
Ze vond het maar vreemd, maar vanmiddag toen ze uit bed kwam wilde ze het toch wel "pobere"
Eenmaal geïnstalleerd op de slee, vond Mirthe het toch wel erg leuk.
Ze lachte steeds toen papa hard ging rennen en Mirthe heel snel vooruit ging.
Op een gegeven moment ging papa iets te hard van de stoep af en viel Mirthe met slee en al op de grond.
Voor haar was toen de lol er wel een beetje af en wilde ze naar "huusie" toe.
Al met al heeft ze wel genoten van de sneeuw!
vrijdag 18 december 2009
Vrijdag 18 december; bellen en zingen
Als Mirthe aan het bellen is, "neemt" ze altijd op met Jan Keijzer.
Vanmiddag vroegen we aan Mirthe: Wie heet er Jan?
Mirthe antwoordde toen: "opa Jan" en even later zei ze: "Jan Huigen" (ja, van het liedje in de ton)
We moesten ontzettend lachen.
Ook brengt ze steeds haar popje in bed en stopt ze dan in:
Ze geeft haar pop dan een kus en zegt: "laat ik je niet meer horen, anders bijkeuken!"
Tja, waar heeft ze dat eerder gehoord?
Vanmiddag vroegen we aan Mirthe: Wie heet er Jan?
Mirthe antwoordde toen: "opa Jan" en even later zei ze: "Jan Huigen" (ja, van het liedje in de ton)
We moesten ontzettend lachen.
Ook brengt ze steeds haar popje in bed en stopt ze dan in:
Ze geeft haar pop dan een kus en zegt: "laat ik je niet meer horen, anders bijkeuken!"
Tja, waar heeft ze dat eerder gehoord?
woensdag 16 december 2009
Woensdag 16 december; 2e prik mexicaanse griep
Gisteren met Mirthe om de 2e mexicaanse griepprik geweest. Toen we op het parkeerterrein liepen en ik vertelde dat ze weer ee prikje zou krijgen, zei ze meteen: "Auto toe"
Ze wist dus nog heel goed wat er ging gebeuren.
Maar goed, ze ging toch dapper mee naar binnen en huilde bijna niet toen ze daarwerkelijk geprikt werd.
Gelukkig heeft ze er deze keer geen last van en ze heeft ook geen koorts gekregen.
Wel heeft ze vanmiddag langer dan normaal geslapen, maar dat hoeft niet persé door die prik te komen.
Verder zingt Mirthe er lustig op los. We hebben inmiddels de dvd van Bassie en Adriaan en de liedjes uit grootmoeders tijd grijs gedraaid.
Ze kent er dan ook al heel veel uit haar hoofd.
Lezen doet ze ook nog steeds heel graag. Zo met bril ziet ze er wel heel intelligent uit.
Ze wist dus nog heel goed wat er ging gebeuren.
Maar goed, ze ging toch dapper mee naar binnen en huilde bijna niet toen ze daarwerkelijk geprikt werd.
Gelukkig heeft ze er deze keer geen last van en ze heeft ook geen koorts gekregen.
Wel heeft ze vanmiddag langer dan normaal geslapen, maar dat hoeft niet persé door die prik te komen.
Verder zingt Mirthe er lustig op los. We hebben inmiddels de dvd van Bassie en Adriaan en de liedjes uit grootmoeders tijd grijs gedraaid.
Ze kent er dan ook al heel veel uit haar hoofd.
Lezen doet ze ook nog steeds heel graag. Zo met bril ziet ze er wel heel intelligent uit.
dinsdag 8 december 2009
Dinsdag 8 december
Vanmorgen was Mirthe erg lui. Het afgelopen weekend zit denk ik nog in de benen.
Ze wilde niet aankleden en wilde op het grote bed blijven liggen.
We moesten echter toch een beetje opschieten, want we moesten naar de peutergym
Eenmaal bij de gym aangekomen had Mirthe er toch niet veel zin in. Met het zingen deed ze wel mee, maar klimmen en klauteren zat er niet in vandaag.
Vanmiddag heeft ze dan ook lekker geslapen en liggen praten in haar bed.
Vanavond stond Mirthe met John onder de douche en ineens zei ze "Kroelen"
Wat bleek, ze moest poepen en heeft toen in de douche gepoept. Oh oh!!
"Poep in pamper" zei Mirthe. Ja daar hoorde het eigenlijk of in de wc.
Maar goed, na nog een extra wasbeurt was Mirthe toch weer lekker schoon.
Ze wilde niet aankleden en wilde op het grote bed blijven liggen.
We moesten echter toch een beetje opschieten, want we moesten naar de peutergym
Eenmaal bij de gym aangekomen had Mirthe er toch niet veel zin in. Met het zingen deed ze wel mee, maar klimmen en klauteren zat er niet in vandaag.
Vanmiddag heeft ze dan ook lekker geslapen en liggen praten in haar bed.
Vanavond stond Mirthe met John onder de douche en ineens zei ze "Kroelen"
Wat bleek, ze moest poepen en heeft toen in de douche gepoept. Oh oh!!
"Poep in pamper" zei Mirthe. Ja daar hoorde het eigenlijk of in de wc.
Maar goed, na nog een extra wasbeurt was Mirthe toch weer lekker schoon.
zondag 6 december 2009
Zondag 6 december
Gisteren pakjesavond gevierd met een bezoek van Sint en Piet.
's Morgens was Mirthe heel enthousiast en zong uit volle borst "sinterklaas kapoentje"
Toen de Goedheiligman dan eindelijk arriveerde, was Mirthe toch iets minder enthousiast. Ze was toch een beetje bang voor Sinterklaas, ondanks ze weet dat het een hele lieve man is, die cadeautjes meebrengt.
Ze probeerde dan ook zo ver mogelijk van sinterklaas vandaan te blijven, toen ze haar cadeautjes aanpakte.
Ze heeft een Dora telefoon gekregen en dit was wel een succesnummer.
Mirthe is met haar telefoon naar bed gegaan en heeft nog zeker een 1.5 uur liggen bellen in haar bed.
Als ze de telefoon opneemt zegt ze steevast: JAN KEIJZER!
Tsja, zo neemt opa de telefoon altijd op en dit doet ze nu steeds na!
Vannacht werd ze even wakker en zag ze haar telefoon liggen en riep enthousiast: TELEFOON!!!
Ze wilde weer gaan bellen, maar het was nog maar 5 uur. Na heel even tegenstribbelen had ze geaccepteerd dat ik haar telefoon op de commode legde en ging Mirthe toch weer slapen.
Vandaag zijn we bij de ouders van Leon Hekman geweest. We hadden Mirthe verteld dat Leon ook een sterretje was geworden en dat we bloemen meenamen voor Leon.
Eenmaal op de begraafplaats bij Leon aangekomen riep ze: "Liano kieken" (bij Julian kijken)
Ze had meteen in de gaten waar we waren. Meteen erachter aan zijn ze:
"Blommen koapen" (bloemen kopen, ze bedoelde natuurlijk bloemen neerzetten)
Ze is de hele dag voorbeeldig geweest, alleen heeft ze tijdens haar "middagdutje" wel een werkstuk (tekening) van Daphne gesloopt.
Ze mocht op haar kamer slapen, alleen heeft ze geen oog dichtgedaan.
Tijdens het eten mocht ze op een grote stoel zitten en dat vond ze reuze interessant.
Ze heeft dan ook heerlijk gegeten van de "ghetti" (was uiteindelijk bami) en de kroepkoek.
Ook heeft ze heerlijk zitten smullen van het ijs met "schuum" (slagroom)
Het was inmiddels al half 8 geworden, voordat we in de auto naar huis zaten, maar Mirthe was nog steeds vrolijk en heeft bijna de hele weg:
Sinterklaas kapoentje, poesje mauw en klein klein kleutertje gezongen.
Ze lag voor de 2e avond op rij veel te laat in bed en denk dat ze morgen wel zal uitslapen.
's Morgens was Mirthe heel enthousiast en zong uit volle borst "sinterklaas kapoentje"
Toen de Goedheiligman dan eindelijk arriveerde, was Mirthe toch iets minder enthousiast. Ze was toch een beetje bang voor Sinterklaas, ondanks ze weet dat het een hele lieve man is, die cadeautjes meebrengt.
Ze probeerde dan ook zo ver mogelijk van sinterklaas vandaan te blijven, toen ze haar cadeautjes aanpakte.
Ze heeft een Dora telefoon gekregen en dit was wel een succesnummer.
Mirthe is met haar telefoon naar bed gegaan en heeft nog zeker een 1.5 uur liggen bellen in haar bed.
Als ze de telefoon opneemt zegt ze steevast: JAN KEIJZER!
Tsja, zo neemt opa de telefoon altijd op en dit doet ze nu steeds na!
Vannacht werd ze even wakker en zag ze haar telefoon liggen en riep enthousiast: TELEFOON!!!
Ze wilde weer gaan bellen, maar het was nog maar 5 uur. Na heel even tegenstribbelen had ze geaccepteerd dat ik haar telefoon op de commode legde en ging Mirthe toch weer slapen.
Vandaag zijn we bij de ouders van Leon Hekman geweest. We hadden Mirthe verteld dat Leon ook een sterretje was geworden en dat we bloemen meenamen voor Leon.
Eenmaal op de begraafplaats bij Leon aangekomen riep ze: "Liano kieken" (bij Julian kijken)
Ze had meteen in de gaten waar we waren. Meteen erachter aan zijn ze:
"Blommen koapen" (bloemen kopen, ze bedoelde natuurlijk bloemen neerzetten)
Ze is de hele dag voorbeeldig geweest, alleen heeft ze tijdens haar "middagdutje" wel een werkstuk (tekening) van Daphne gesloopt.Ze mocht op haar kamer slapen, alleen heeft ze geen oog dichtgedaan.
Tijdens het eten mocht ze op een grote stoel zitten en dat vond ze reuze interessant.
Ze heeft dan ook heerlijk gegeten van de "ghetti" (was uiteindelijk bami) en de kroepkoek.
Ook heeft ze heerlijk zitten smullen van het ijs met "schuum" (slagroom)
Het was inmiddels al half 8 geworden, voordat we in de auto naar huis zaten, maar Mirthe was nog steeds vrolijk en heeft bijna de hele weg:
Sinterklaas kapoentje, poesje mauw en klein klein kleutertje gezongen.
Ze lag voor de 2e avond op rij veel te laat in bed en denk dat ze morgen wel zal uitslapen.
Abonneren op:
Posts (Atom)


