Dinsdag 28 december; Verjaardagsfeest van Mirthe

Gisteren is Mirthe 3 jaar geworden en dat hebben we vandaag gevierd.
In de eerste instantie had ze het niet eens in de gaten dat we vandaag haar verjaardag gingen vieren, maar toen ze eenmaal wist dat we vandaag taart gingen eten, wilde ze dan ook snel aankleden en naar beneden.

Beneden stond haar cadeau al op haar te wachten.

Wat zou er in zitten.....

Mirthe was enorm blij met haar fiets. Jammer dat de sneeuw er nog ligt, anders had ze meteen even een rondje buiten kunnen doen.
Nu moest ze zich beperken tot een meter fietsen in de kamer. Maar goed, dit heeft ze in ieder geval nog tegoed.........

Mirthe had een "hello kitty" taart uitgekozen en ze kon dan ook niet wachten om zelf de kaarsjes op de taart te zetten en ze uit te blazen.

Ze is enorm verwend door alle visite en ze heeft een erg leuke dag gehad. Ze wilde meteen al haar nieuwe speelgoed uitpakken, maar nadat we gezegd hadden dat er dan ook andere kinderen mee zouden gaan spelen, wilde ze het toch nog wel ingepakt laten tot morgen.
Het is nu inmiddels half 10 geworden en Mirthe slaapt van alle opwinding nog steeds niet.
Ben benieuwd of ze zal uitslapen morgenochtend of dat ze al weer vroeg paraat zal zijn om met haar cadeautjes te gaan spelen?

Een verslag van een weekje Centerparcs 20 tot 27 december

Afgelopen maandag zijn we naar het meerdal (Centerparcs) vertrokken.
Vanwege het weer, duurde het wat langer voordat we aankwamen. Het was glad op de weg en konden we niet echt doorrijden.
Mirthe heeft zich goed vermaakt in de auto. Ze heeft lekker dvd gekeken en wel zeker 10 minuten geslapen. Ze was dus total loss toen we aankwamen, zodat we besloten om het zwemfestijn maar te verplaatsen naar dinsdag.

Dinsdag 21 december;

We zijn met z'n allen richting zwembad vertrokken. Mirthe vond het heerlijk om lekker te zwemmen.

Na een poosje plonzen en spetteren, was ze wel toe aan een ijsje. Een ritueel wat zich de hele week zou gaan herhalen.
Ook een ritueel was, dat opa iedere avond moest voorlezen voor het slapen gaan.
Mirthe probeerde wel iedere avond de zaak te flessen en te rekken. Iedere keer verzon ze weer iets anders. Plassen...... nog een keer iedereen een kus geven enz enz

Het eindigde dan ook regelmatig in een huilbui voor het slapen gaan. Uiteindelijk gaf ze toch de strijd op en viel ze in slaap.

Ook is Mirthe helemaal weg van "vinger verven" Alleen verft ze niet alleen met haar vingers, maar ze smeert haar hele handen eronder. Ze maakte er dus een enorme troep van. Maar goed, even soppen en je zag er niets meer van.

Ze heeft wel mooie kunstwerken gemaakt.

Donderdag 23 december;

Vandaag zijn we naar Toverland geweest. Opa en oma hebben op Lieke gepast en zijn we met z'n drieën gegaan. Het was ontzettend leuk en Mirthe heeft genoten, al keek ze wel eerst de kat uit de boom. Toen ze eenmaal de smaak te pakken had, wilde ze dan ook niet meer naar huis en heeft wel tig keer in het treintje en in de rups gezeten.

Vanavond zat ze met papa in bad en moest ze ineens poepen. Gisteravond had ze al een beetje in bad gepoept toen ze er samen met mama in zat. Maar nu was ze vroeg genoeg en heeft ze dan voor de eerste keer op het potje gepoept.
Zij (en uiteraard wij ook) was enorm trots! Hopelijk is dit "ei" nu ook gelegd en is dit weer een stap in de goede richting naar zindelijkheid.

Vrijdag 24 december;

Vandaag zijn we met z'n 3en gaan zwemmen. Mirthe wilde niet dat Lieke mee zou gaan naar het zwembad. We hebben dan ook het idee dat ze toch vind dat ze te weinig aandacht krijgt als Lieke in de buurt is. Waarschijnlijk trekt ze daardoor ook zoveel negatieve aandacht.
Negatieve aandacht is tenslotte ook aandacht.........
Ze vond het heerlijk al die exclusieve aandacht en genoot dan ook met volle teugen.
Ze was wel enorm moe geworden en heeft heerlijk liggen slapen vanmiddag.

Zaterdag 25 december;

Mirthe heeft gistermiddag heerlijk in haar slaapzak dvd zitten kijken. Ook ging ze zonder al te veel problemen lekker slapen.

Vanmorgen was ze nog steeds erg lui en heeft ze bijna de hele ochtend in pyjama, in haar slaapzak, dvd zitten kijken.

Aan het eind van de morgen wilde Mirthe toch persé mee om een rondje naar buiten te doen. Ze wilde naar de kinderboerderij.

Dit was niet echt een succes. Vanwege de (dat denken we tenminste) vermoeidheid van alle activiteiten deze week, was ze niet te genieten en was het ook alleen maar zeuren geblazen tijdens ons rondje kinderboerderij.

Ze lag vanmiddag al vroeg op bed en heeft ze van 12.30 uur tot 15.00 uur geslapen.

Deze lange middagdut heeft haar wel goed gedaan en ze was toen weer een vrolijke en gezellige meid.

We zijn naar de plaza gegaan en daar heeft ze weer op de politiemotor gereden en is ze tig keer van de glijbaan afgeweest. Ook wilde ze weer in de indoospeeltuin lekker klimmen.

In de eerste instantie kon ze dit niet alleen, maar na even geoefend te hebben klom ze zo alleen de klimkooi helemaal door.

Af en toe werd ze op sleeptouw genomen door een ander meisje en zo genoot ze enorm van het "alleen" spelen, terwijl papa, mama, opa, oma en Lieke op het terras zaten om naar haar klimkunsten te kijken.

Zondag 26 december;

Mirthe heeft zo'n beetje de hele morgen in haar slaapzak en in pyjama op de bank naar een dvd gekeken.

Ze wilde niet eens gaan zwemmen, zo lui was ze.

Ze wilde pas gaan zwemmen als ze geslapen had, zei ze.

We zijn dan ook vanmiddag pas gaan zwemmen.

De hele week was het rustig in het zwembad, maar vandaag was het echt heel druk.

Ze heeft uiteraard weer een ijsje gegeten.

Het kerstdiner bestond uit patat en een kroket. Mirthe at altijd graag fricandellen, maar nu heeft ze de kroket ontdekt en heeft bijna een hele kroket opgegeten.

Maandag 27 december;

Mirthe is vandaag jarig. Nadat we haar vanmorgen gefeliciteerd hadden, vroeg ze wel wanneer we nu taart gingen eten en wanneer ze cadeautjes zou krijgen.

We vertelden dat we haar verjaardagsfeest morgen gaan vieren. Ze keek even beteuterd, maar ging al snel over tot de orde van de dag.

We zouden naar huis gaan en dat vond ze toch ook wel weer fijn.

Ondanks dat ze deze week af en toe zei dat ze naar huis wilde, heeft ze het ook goed naar haar zin gehad, want ze wil toch nog wel een keer naar Centerparcs.

Eén geluk voor haar...... Het volgende weekje Centerparcs is al geboekt......

Centerparcs Kerst 2010

Filmpje Sneeuwpret

Woensdag 15 december; Mirthe lijkt wel zindelijk te worden

Vanmorgen was Mirthe d'r luierbroekje nog helemaal droog.
Ze heeft toen een megaplas op de wc gedaan en wilde ze toch een onderbroek aan naar de peuterspeelzaal.
Het is de hele dag goed gegaan en is ze droog gebleven en heeft ze alle plasjes op het potje of wc gedaan.

Alleen vanmiddag moest ze poepen en wilde ze een luierbroekje een. Ze wilde dit niet op het potje of wc doen.
Ze heeft toen ook een plasje in haar luierbroekje gedaan. Ik denk eerlijk gezegd dat dit meer gemakzucht van haar is geweest, dan dat het per ongeluk ging.

Het ziet er nu toch wel naar uit dat het nu echt gaat lukken, tenminste dat hopen we.........

Dinsdag 14 december; Mirthe wil een onderbroek aan

Vanmiddag kwam Mirthe uit bed en zei:  "Ik wil een onderbroek aan en geen luierbroekje!"
Ik was erg benieuwd hoe het zou gaan met alleen een onderbroek aan.
Het ging hartstikke goed en ze is de hele middag droog gebleven en plaste ze iedere keer netjes op het potje of op de wc.

Nog steeds is ze regelmatig droog 's morgens als ze uit bed komt en doet ze dan een grote plas op de wc.
Ze wilde vanavond ook geen luierbroekje aan toen ze naar bed ging, maar dat vond ik nog wel een beetje risicovol en heb gezegd dat ze morgen weer een onderbroek aan mag.
Ik zei tegen haar; "Mama is een beetje bang, als je lekker ligt te slapen, je vergeet dat je geen luierbroekje aan hebt en dat je dan in je broek plast."
Ze wil morgen ook naar de peuterspeelzaal een onderbroek aan. Als ze echt wil mag ze het van mij wel proberen. Dan maar een extra setje kleding in de tas.
Ben benieuwd..........

Zaterdag 11 december; De Herdenkingsdag van Julian

Tja, wat ga je doen op de sterfdag van Julian. Het is absoluut geen "normale" dag. Het is een dag vol herinneringen en emoties.
We wilden deze dag zeker niet onopgemerkt voorbij laten gaan. De afgelopen dagen kwamen alle herinneringen aan de laatste dagen weer boven.
De laatste woorden die Julian tegen ons gezegd heeft, ("Gaan jullie nou maar, tot zo!") zullen we nooit meer vergeten en staan voor altijd in ons geheugen gegrift.

We hebben weer een mooi bloemstuk laten maken voor op Julian z'n grafje. Ik had ook 2 kikaberen gekocht en die heeft Mirthe namens haarzelf en Lieke neergezet.





Nadat we bij Julian geweest waren zijn we weer richting Rotterdam vertrokken, richting het Sophia Kinderziekenhuis.
We wilden graag naar  het Stiltecentrum in het ziekenhuis gaan. Ik had een gedicht gemaakt met een foto van Julian en die wilden we graag in het herdenkingsschrift plakken.

In deze ruimte ligt een schrift, waar een ieder die er behoefte aan heeft, iets in kan schrijven/plakken.
Ook liggen alle boeken met herdenkingskaartjes van overleden kinderen in het stiltecentrum.
We hebben het boek opgezocht van de overleden kinderen in de 2e helft van 2008. (Helaas zijn er heel veel boeken) We gingen het doorbladeren en we kwamen allerlei foto's, plaatjes, handafdrukken, voetafdrukjes tegen. Mirthe vond het reuze interessant allemaal.
Nadat we de foto + tekst van Julian hadden gevonden en gelezen hadden, hebben we het album weer dicht gedaan.
"Dat was een leuk boek!," riep Mirthe uit
Het is maar goed dat ze niet weet wat voor ellende er allemaal achter die boeken schuilt.
We moesten er eigenlijk wel een beetje om lachen. De onbevangenheid hoe Mirthe dit allemaal beleefd, al gaat ze wel steeds meer in de gaten krijgen.
Pas vroeg ze: "Mama, Lieke blijft toch wel bij ons wonen?" Ze heeft dus toch wel in de gaten dat het niet allemaal vanzelfsprekend is en dat er toch wel iets ergs is gebeurd.

Nadat we nog een kaarsje hadden aangestoken in het Stiltecentrum, zijn we in de hal van het ziekenhuis nog een broodje gaan eten. Mirthe heeft zelfs een heel croissantje op, terwijl ze in de auto ook al snoepjes en chips gegeten had.

Na ons bezoekje aan het Sophia, zijn we naar Zoetermeer gegaan, naar Cees en Cora. Ze hadden ons uitgenodigd om te komen. We waren dit al een hele tijd van plan en iedere keer kwam er niet van.
Op een gegeven moment gingen we een datum prikken en kwamen we op 11 december uit.
Ze zeiden: "Komen jullie maar gezellig hier naar toe, dan hebben jullie wat afleiding op deze moeilijke dag.
Ze hadden ook voorgesteld om te gaan skieën in Snowworld, wat ook in Zoetermeer is.
Als je mij een half jaar geleden gezegd had, dat we zouden gaan skieën op de dag dat Julian is overleden, had ik je voor gek verklaard.
Op de geboortedag van Julian vinden we het wel gepast om als gezin iets leuks te gaan doen, maar op zo'n trieste dag, vond ik dat nooit een goed idee.
Maar goed, een mens kan veranderen en we vonden het toch wel een heel goed idee en zeker een goede afleiding.
Dus gepakt en bezakt, kwamen we bij hen aan. Nadat we lekkere soep gegeten hadden zijn we dan richting skibaan gegaan.

We hadden gevraagd wat de kleinste maat skischoenen was, zodat Mirthe eventueel ook zou kunnen gaan skieën. De kleinste maat skischoenen is 25/26 en laat Mirthe nu maat 25 hebben!
We besloten om skischoenen en ski's voor haar te huren. Dit was een complete verrassing voor haar, want wij hadden tegen haar gezegd dat ze in de sneeuw mocht spelen en zelf wilde ze dan "kerstballen" gooien.
De kleine ski's voor Mirthe waren 80 cm en hebben we ze op de ski's gezet.
 

In de eerste intantie vond het het allemaal wel vreemd en nadat ze een keer met papa van de babyhelling was afgeweest, wilde ze ze uit en gaan spelen.

Even later kwam Cees aan en riep tegen Mirthe: "Ga je mee skieën?" En jawel hoor, ze deed de ski's weer aan.
Nu vond Mirthe het hartstikke leuk en op een gegeven moment ging ze "alleen" naar boven. (niemand hoefde haar vast te houden) Gieren van de pret, kwam ze iedere keer samen met Cees naar beneden.



Op een gegeven moment werd ze alleen heel licht aan haar jas vastgehouden en dacht Mirthe dat ze helemaal alleen naar beneden ging. Ze deed zelfs haar handjes op haar knietjes, toen ze naar beneden ging.
Later is ze ook nog met papa en mama gaan skieën. Ook dit  vond ze leuk! Ze wilde dan ook niet meer stoppen en zei tegen John: "Ik wil daar naar boven!" Ze bedoelde de gewone piste.
We hebben haar gezegd dat ze hier nu nog te klein voor was en dat ze de volgende keer wel helemaal naar boven mag. Wij dachten bij ons zelf, dan ben je weer een jaar ouder, want om nu een 2-jarige (dat is ze uiteindelijk nog steeds, hoewel ze bijna 3 is) helemaal naar boven te laten gaan, vonden we wel een beetje ver gaan.
Maar goed, zij (en wij ook) hebben in ieder geval genoten van het ski avontuur!