Vanavond kregen we de schrik van ons leven. Mirthe wilde naar buiten, maar we deden de deur dicht. Mevrouw werd toen zo boos dat ze moest huilen. Ze lag op de deurmat, alleen hield ze haar adem in. Dit doet ze wel vaker, maar nu duurde het wel lang.
Ze werd grauw en haar ogen gingen draaien. Ook werd ze helemaal slap. Ze was heel even buiten westen.
Er gingen allerlei gedachten door me heen. Ik dacht bij mezelf: Het zal toch niet gebeuren dat we nog een kind gaan verliezen!!!
Gelukkig kwam ze snel weer bij!!
Morgen maar even de dokter bellen, om te vragen wat we voortaan het beste kunnen doen.
Ik had het zelf vroeger ook en ik ga er dan ook vanuit dat Mirthe het ook vaker zal krijgen.
Het schijnt (op internet gelezen) niet gevaarlijk te zijn en als ze bewusteloos raken vanzelf weer gaan ademen, maar ik vraag het toch maar even na.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten