Vandaag was het dan zover. We hadden een afspraak bij de plastisch chirurg in het ziekenhuis in Dirksland om naar het kale plekje op Mirthe d'r hoofd te kijken.De arts vond het wel raadzaam om er nu iets aan te laten doen, want als ze volwassen is, is de plek veel te groot om bij elkaar te krijgen.
Tja, zei hij: "Normaal doe ik dit soort ingrepen onder plaatselijke verdoving, maar dat lijkt me in dit geval niet zo verstandig"
Er zouden dan 2 verpleegkundigen haar moeten vasthouden (in de houtgreep) zodat de arts zijn werk kan doen.
Het leek ons beiden wel verstandiger om dit onder narcose te laten doen. Dan krijgt Mirthe er het minst van mee.
Ze wordt dan niet op de poli geholpen, maar gaat het via de kinderafdeling en de OK afdeling. Als het goed is, is het gewoon een dagopname en mag ze dezelfde dag weer naar huis.
De kinderafdeling is voor ons bekend terrein en dat is ook wel fijn.
Bekende mensen om je heen en die bovendien ook het hele verhaal van Julian kennen.
Het zal best raar zijn om dit kleine meisje in een ziekenhuisbed te zien liggen en te zien hoe ze onder narcose gaat.
Mirthe vond het uiteraard helemaal niet fijn dat ze aan haar hoofd zaten. Ik had haar wel verteld dat de dokter even naar haar hoodje wilde kijken en dat ze in ieder geval geen prikje kreeg.
Ondanks de voorbereidingen gooide ze haar kont tegen de krib en moest ik haar nog goed vasthouden zodat de arts even kon kijken en er een foto van maakte.
Nu is het wachten op een oproep van de anesthesist voor een gesprek en dan is het wachten op de oproep wanneer ze daadwerkelijk geholpen kan worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten